Bir de EL ORADO kuzum senin kıçınla ne problemin var başkasının kıçı seni niye gerdi...kıç kafalı...Burada edebiyat konuşuluyor bilirdim.
sanırım bir şairi sevmek; "güzel bir şey diyor ama ben anlamadımı" kendine bile itiraf edememekten geçiyor. Tamam Mungan matris diyebileceğimiz özlü sözler söylüyor hoşumuza da gidiyor bazen ne dediğini anlamasak da ya da bunu daha sade anlatımı varken bunu neden tercih ettiğini bilerek bıyık altından gülümsesek de... vs
murathan mungan edebiyatımızın en iyi göt verenlerindendir. Kimbilir kaç defa dövdürdü yumuşak kıçını
timam :)
Her durakta ölümsüz bir aşk edinecegim
Bir bakıştan bir duruştan
Çağrışımın sonsuz hazından
Unutulmaz bir sevgili daha birakacağım ardımda
Belki de yaşanabilecek en uzun serüveni terk edeceğim
Daha otobüsün ilk basamağında
Kim bilebilir ki?
Sonrayı, sonrasını kim bilebilir?
Gizli gizli veda edeceğim ona, görmeyecek
Ve bu duyguyla burkulmuş yüreğim
Otobüs camına bağrında kanlı bir ok ile
Bir aşk levhası çizecek, ah min-el!
Bu da ötekiler gibi kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden
Yaşayıp gidecek..
Ne zaman içime baksam yükseklik korkum depreşir.
tinerle sil maskeni, ekrandaki görüntüyü ayarla
volümünü kıs kalbinin, dahili hatta seni arıyorlar
''Yalnızlık bir insanlık halidir ve bizde genellikle kimsesizlikle karıştırılır.
Yalnız kalma korkusuyla yapıştıgımız herhangi bir ilişkiyi süreklilik ve sadakat zannediyoruz.Önce yalnız kalmayı ve bunu taşımayı ögreneceksin ki,seçtigin beraberlik kıymetli bir hale gelicek.O beraberlik içinde de yalnız kalabilecegin zamanları ayırabilceksin.''
Der şair,
DİYALEKTİK MUTSUZLUKLAR
bir uzak sabah denizidir gittiğin kapı
ellerinde rüzgârın taşınmaz çamurları var
köpürmüş soylarımı toplarken çürüyen yanlarımdan
inan batmış şehirler gibi onarılmaz anılar
gözlerinde unuttuğum o eski aciz miras
almaya gelsem soluğumda dalgın yosun kokusu
biliyorum artık hiçbir gemi beni taşımaz
ve yeniden büyür içimde mağrur bir zakkum gibi
terkedilmek korkusu
susarsın bir silâhsızlanma akşamı
susarsın dudaklarında ıslıklar kanar
öpülmez dudakların ıslık yarası
mavzerdir dokunmalarım kirvem bilirsin
öpemem, öpersem tekmil bir aşiret tragedyası
hüznünü ver bana yeter, gizli hüznünü
kolları bağlı hüzün olsun dört yanım
ırağına vurma beni kirvem, ağlarım, delirirsin
sonra derler haklıdır sevdası
geç olur ki artık onarmaz rakılar
geç olur bir yaraya rakının dağılması
sen denize sırtını dönen uykusuz dağlı
gemiler nerde (ki çoğu hüviyetidir melankolinin)
nerde aykırı mavzerler (onlara sığdıramazsın ki öfkelerini)
barut esmeri tenine sevdalarımı sürdüğüm
nasıl taşıdın bunca yıl delirmiş saçlarında
o eski şark yelini
biliyorum dokunsam parmaklarım kırılır
dokunmasam eşkîya uykusuzluğu çetin silâhlar gibi
en güzel şiiridir Murathan Mungan'ın...:)
şiirsel öyküler..öyküsel şiirler..
Herkes başka olur bir başkasıyla
Serin tutulmuş içeri
Koyu tutulmuş dışarı.
Yolculuk bu
Bilinmez getirdikleri
Yolculukla gençlik arasında
Çatılmış mitoloji
Her hikaye oradan geçer dünyaya
Yıllar önceydi hani,
Sahilde uzun bir gece,sabaha karşı,ortalık aydınlanıyorken
Birdenbire
Karşılaştırılmamış gözlerle bakmıştık dünyaya
Sanki derin,kör yorgunluğumuzdan sıyrılıp
İlk kez görüyorduk herşeyi
Büyülenmiştik,şaşkınlığımız korkutmuştu bizi
Kısık sesle;Daha akşamdan başlar sabahın yolculuğu,demiştin.
Sanki zaman koyup gitmişti bizi burada.
Sabahına çekip gittin,ben değildim korktuğun biliyorum
Sen,zamanın geçtiğini
Ve dünyanın korkulacak bir yer olduğunu o gece keşfetmiştin.
çok severim çok.En çok da "paranın cinleri"ni
herkes kasadaki kizi görür, ama kimse tanimaz.
...Gelip size zamandan söz ederler
Yaraları nasıl sardığından ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.
Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.
Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.
Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,
öyle düşünürler.
Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak,
sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle
yeniden kucaklaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla
başetmek, uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.
Zaman
Alır sizden bunların yükünü
O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar
dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir
yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.
O boşluk doldu sanırsınız.
Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.
Gün gelir bir gün
başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
o eski ağrı
ansızın geri teper.
Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten
Bitmişsinizdir.
Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır
anlamları, önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın
şey, çok sonra değerini kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı
halini alır.
Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık
Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan
Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır...
...
ne yazılır ki bu adama..
muratahan munganın torunları nerde yasıyor bılen varmı peki
KAL..
Çek silahını dedim baba
Vur gözlerimi aglayan yerlerinden.
Yüzüm ıslak bir kaldırım gibi baba
Bas üzerimden geç, kaderim duello sesizliği
Çek silahını dedim baba
Affet.
MURATHAN MUNGAN
Nilüfer
Zamanın eli değdi bize
Çoktan değişti her şey
Aynı değiliz ikimiz de
Zaaflarına bir gece
Hatalarına bir nilüfer
Sevgisizliğine bir kalp verdim
Artık geri ver
Geri veremezsin aldıklarını
Artık geri ver
Geri verilmez hiçbir yanılgı
Yokluğuma emanet et
Sende benden kalanları
Her şeyi al
Bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer, başka zaman
Sensiz ömrüm olsun
Murathan Mungan
gelmediniz, ben hep sizi bekledim
eksilen yanlarımla
sizden saklı eskidim...
M. Mungan