The Sandman etiketi neyinize yetmedi yaws gibi bir arguman kullanabilirdim ama gecerli olmasina ragmen zayif ve yetersiz bir arguman olurdu.
Bunun yerine Gaiman'in tek basina yaptigi isler (yazmaya usendigim romanlari) haricinde hic bir eserine "Neil Gaiman's" imzasi koydurtmamasi ki bunlarin arasinda Coraline,The Day I Swapped My Dad For Two Goldfish,Mr Punch vesaire var; keza ekurisi Dave McKean'in cok buyuk bir rol ustlendigi bu islerde,bir de Sandman'in surekli degisen cizer kadrosu da goz onune alindiginda,eser salt "Gaiman's" demenin sanatci karakterine yakismayacak egomanyakligi.Sandman ciltlerinde ya da nushalarinda buyuk puntolarla Neil Gaiman yazisini gorebilirsiniz,ama ufak bir kesme isareti ve bir harfin (apostroves derdi eski hocam) ortaya cikardigi korkunc farki goz ardi edemeyiz.
Alan Moore's Swamp Thing,Frank Miller's Daredevil diyebilsek de,Gaiman's Sandman dedigimizde ayip ederiz,Roger Waters' The Wall demek gibi bir sey olur,fail olur,aman.
Okunmadan ölünmemesi gereken garip gotik ve sihirli çizgi roman serisi.
Acayip bir şey,Ölüm'ün şirin mi şirin gotik bir kız olup New York'da ölmek üzere olan bir Musevi'nin yanında iken onun son duasını bitirmesini beklemesi ve ardından geçen diyalog:
"Babam Shma'yı söylediğimde bana cennetten bir yer garanti edeceğini söyledi.(kendi ölüsüne bakar) çok boş gözüküyormuşum.Şimdi ne olacak?"
"Şimdi cevaplarını bulacaksın.(ruhu sarar,kargamsı bir hayal olup götürür - The Crow'a bir atıf mı acaba)"
bir süre sonra:
"Çok tatlı bir ihtiyardı,değil mi Rüya?"
ya da Şeytan(bildiğin Şeytan hani),Rüya'yı cehenneme hapsetmek ve esir tutmak ister.
Rüya istifini bozmaz:
"Bana bir soruyu cevapla Lucifer. Cehennemdeki azap çekenler,cenneti hayal etmeselerdi,Cehennemin gücü olur muydu?"
Yürür gider,İblisler önünden çekilmeye başlar..
Garip diyalogları vardır ama nedense beni hep etkilemiştir.
Çok yaşa Neil Gaiman abi.