normal olanın tüm zamanlarda farklılık göstermesi ve normale ayak uyduranın akıllı, ayak uydurmayanın delilikle itham edilmesi sonucu, doğrunun zaman ve mekan kavramlarından münezzeh olduğunu kabul edenlerce dillendirilen tümce.
öyle ki eskiye bağlı olmak bir yetersizliğin ya da geri kalmışlığın göstergesi olarak görülmekte. 15. yüzyılın değer yargılarıyla bakarsak şimdide yaşayan bir çok insan namussuz olarak adlandırılabilir. şimdinin değişen değer yargılarıyla o güne baktığımızda yine bir çok insanı hayatan bihaber olarak görebiliriz. dün rüşvet almak lanetlenirken bugün almayana aptal gözüyle bakılıyor. dün çıplak gezen kadınlar namussuzlukla suçlanırken, bugün cesur ve cüretkâr olarak adlandırııyor.
bütün bu karmaşanın içinde doğrunun peşinde olmak, adam duruşu sahibi olmak hor görülür oluyor. zamanı ve mekanı bir kenara koyup salt doğrunun değişmezliğine inanan kitle normal kabul edilene öfke duymakta.
BÜLENT ORTAÇGİL - Normal
Biraralar soğuk mu dedim
Dedi ki normal
Peki ya havalar?
Valla gayet normal
İşler dedim gidişler dedim?
Hepsi normal
Peki ya sen, ben
Normal
Peki biz, ikimiz?
Normal
Halimiz dedim?
Ne dese beğenirsiniz, normal!
Uf biri anlatsın nedir bu normal
Canım sıkıldı yoksa ben miyim anormal
Peki dedim Türkiye?
Dedi ki normal
Ya AB?
Bilmem! Normal
Ya ABD dedim?
Dedi ki çok normal
Peki dedim ya DGM?
Dedi ki normal
Ya OHAL, o kadar yıl?
Bilmem! Normal
Peki GAP, ZAP Hasan Keyf?
Hepsi normal
Uf biri anlatsın nedir bu normal
Canım sıkıldı yoksa ben miyim anormal
Peki ya medya, RTÜK?
Dedi ki normal
Ya reklamlar, rating?
Valla, normal
Yahu Hiç mi ikinci yok dedim?
Dedi ki normal
Peki trafik, katliam?
Dedi ki normal
Ya Susurluk, Kamyon?
Dedi ki normal
Yine kaybettik dedim
Dedi ki normal
Uf biri anlatsın nedir bu normal
Canım sıkıldı yoksa ben miyim anormal
(1 puan) |
