oguz atay işte. .
şimdi sayın okur,önce eline digital bi kamera alıyosun böle bilmemkacXbilmemkac cinsinden,hani görüntü kalitesi iyi,sonra cıkıyosun sokağa 1 olmadı 3 en olmadı 4 en fazla 6 bi ben koyayım 7 tane oyuncu buluyosun,biraz mekan,biraz hede höde,falan filan sonra yapıysoun ozğuz atay hikayesinden bi film (sen sec gayrı hangisinden) montajla onu,sonra ver bi yarışmaya,kapıyosun ödülleri sanatcı oluysoun,yahu ne kolay dimi.
sevin olmasa biraz zor yazardı ama neyse...
korkuyu beklerken de ki bütün hikayeler harikuladedir zaten..
korkuyu beklerken de şöyle der üstad "Sanki, kime yazıldığı bile belli olmayan bu mektubu almadan önce yaşamamıştım, şimdi zaten yaşamıyordum. Bütün hafızamı, hayal gücümü zorluyordum; geçmişe ait bir şeyler hatırlamak, bir şeyler görmek istiyordum. Olmuyordu. Aslında düşününce, canım şu zamanda şöyle olmuştu, annemin yüzü beyazdı ve yatay çizgiliydi, okula başladığım gün ne kadar korkmuştum diyebiliyordum. Fakat, mesele bu değildi; mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti. Bense bunu hiç becerememiştim. Ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenleri hiç sevmemiştim; kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile"
edirnekapı şehitliğinde annesinin üstüne gömülüdür.
tutunamayanlar...ben...
oĞUz yaaa :) yok ötesii..
...''Salim okul çantasından bir dergi çıkardı. Hikmet : Nedir o dergi?, diye sordu.
- Hayvanlar Dünyası.
- Demek onlar başka dünyada yaşıyorlar......
çok komiksin Hikmet amca. komik Hikmet amca, Hikmet amca komik............
bırak o dergiyi. Hem adı da yanlış: Hayvanlar Krallığı demeliydi. biz onlardan daha ileriyiz. biz, cumhuriyetiz.
- İngiltere cumhuriyet değil ama. onlar krallık.
- hayır, tam değil.
- peki, ne onlar?
- meşrutiyet. üç çeşit idare var, biliyorsun: mutlakiyet, meşrutiyet, cumhuriyet. biz en ilerdeyiz : cumhuriyet. İngilizler daha ikinci bölümde. başlarında kral var. ''....
(Tehlikeli Oyunlar )
atay sanırım en çok demiryolu hikayecilerinde sancıdı.
ironinin aslında öle yüzeysel bi hal olmadığını daha derinlemesine yapılması gerektğini anlatan ,derin ironi betimlemeleriyle kücük burjuvanın entelellektüel duruşunu özellikle korkuyu beklerken öyküsünde nasıl derler ;köpeğin götüne sokmuştur
ironide odur ki; ey sevgili okur ben burdayım,sen nerdesin?
çok şugardır bayılırım kendisine
Korkuyu Beklerken i okuduktan sonra artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak dediğim. Büyük adam. Futbol terimiyle İNCECİ....
edebiyat peygamberi.
Günlüğünü de okuyunuz.
evet ben de tehlikeli oyunları daha çok severim ama edebi olarak tutunamayanlar çok daha iyidir.bir de yusuf atılgan'ın karakterleri daha çok asosyalliği seçmiştir , bu onların tercihidir , tutunmak gibi bir dertleri yoktur ama oğuz atay'ın karakterlerinde tam tersi bir durum, tutunma çabası vardır.Aylak adamla Selim Işık ya da bir Hikmet Benol birbirlerlerinden çok farklıdır.Üslup farkını konuşmaya gerek yok zaten.
Oğuz Atay 1934 yılında İnebolu'da doğdu. 1951'de Ankara Maarif Koleji'ni, 1957'de de İTÜ İnşaat Fakültesi'ni bitirdi. Üç yıl sonra İDMMA (İstanbul Devlet Mühendislik ve Mimarlık Akademisi) İnşaat Bölümü'nde öğretim üyesi oldu. 1975'te doçent olan Atay, Topografya adlı bir de mesleki kitap yazdı. Çeşitli dergi ve gazetelerde makale ve söyleşileri yayınlandı. Oğuz Atay, Tutunamayanlar'ın 1971-72'de yayınlanmasından sonra, önemli bir tartışmanın odak noktası oldu. Bu romanıyla 1970 TRT Roman Ödülü'nü kazandı. Bu ilk romanı 1973'te yayınladığı Tehlikeli Oyunlar adlı ikinci romanı izledi. Hikayelerini Korkuyu Beklerken başlığı altında toplayan Atay'ın 1911-1967 yılları arasında yaşamış Prof. Mustafa İnan'ın hayatı konu edilen Bir Bilim Adamının Romanı, Devlet tiyatrosunda sahneye konmuş Oyunlarla Yaşayanlar adlı oyunu yazdı. Beyninde çıkan bir tümör nedeniyle büyük projesi "Türkiye'nin Ruhu"nu yazamadan 13 Aralık 1977'de, İstanbul'da öldü.
Sağlığında hiçbir kitabı ikinci baskı bile yapamayan Atay'ın kitapları ölümünden sonra büyük ilgi gördü ve defalarca basıldı. Yıldız Ecevit'in hazırladığı Oğuz Atay biyografisi "Ben Buradayım..." 2005 yılında yayınlandı.
tutunacak uzuvu olmamaktan aslında bu sallantılı durum
bana tutunabilirsin.
"Bugün doğmuş olsaydım! Gelecek, ne güzel maceralar hazırlıyordu bana..."