ilk olanından ortasına ve sonlara doğru mutluluğun gittikçe azaldığı hapisane... en güzeli okul bittiğinde yani hapisaneden salıverildiğinde (ki hafta içi her gün olurdu)cümbür cemaat coşulurdu, coşkun olunurdu... hele cumaları, ne güzel çıkılırdı okuldan-hapisaneden... işten çıkıldığında bazen, ara ara aynı tad yaşanır... bazen...