Küçükparmakkapı Sokak'ta bir huzur. Yalnızlığını yanına alıp gidilecek yerlerden. Elinde kahve, koltuklardan birine ya da o güzel maslarına oturursun, çalışanlar evilerine gelmiş misafir gibi ağırlarlar seni her daim yüzlerinde bir gülümseme ile, konuşurlar arada seninle.. Omuzda gezinmeyi seven, küçük bir yavru kedisi var bu ara, adı yaşar, müşteriler 'yaşar mı bu?' diye sorduğu içinmiş. Kısa boylu ağaçları devirmeye bayılan diğer kedinin adı da bela. Leyla diye sıcak çikolata-dondurma karışımı bir içecekleri var. Kocaman güzel bir amelie posteri var yatağına yatmış, albüme bakan. Ahşap ve günışığı renkleri cenneti.. Öyle bir yer, ev gibi!