İsa, Musa, Muhammet ve ben bir araya gelsek ve okey oynamaya karar versek, renkli, 30'dan düşmeli, göstergesiz ve illa ki herkes tek olsun diye diretirdim. "Taş çalmak yok ona göre" deyip inceden bir gözdağı verme girişiminde bulunurdum ama sanırım bu sadece düşüncemde kalırdı.
Ama "herkes tek olursa oyun çok uzun sürer, en iyisi eşli olalım" derlerse karşıma kesinlikle İsa'yı alırdım. Daha mazlum, daha kollanılası ve bu yüzden de daha sempatik geldiği için sanırım. Okeyde çok iyi olduğum ve karşımdakilerin yenileceği düşünülürse, İsa rakibim olduğunda onun eşi oyun sonu hesap ödeme faslında "kanka cüzdanı evde unutmuşum, bu seferlik sen öde hesabı ehe ehe" diyerek hesabı İsa'ya ödetirdi kesinlikle. Bundan hiç şüphem olmadığı ve masanın da peygamberlere layık bir masa olması için tüm bu çaba. Bu derece hak geçirmeyen mahalle abisi gibi bir insanımdır.
(3 puan) |
