İlk defa 10 yaşındayken Reks Sineması'nda izlemiştim.O zamandan beri defalarca izlediğim ve Vietnam üzerine yapılmış en iyi birkaç filmden biri benim için.Oliver Stone'un kendi kişisel Vietnam tecrübelerinden yola çıkarak çektiği muhteşem bir yapım.ABD'nin Güneydoğu Asya'da saplandığı bataklığı çok çarpıcı bir şekilde gözler önüne serildiği ve şu anda Irak'ta yaşanan durumla ilgili sanki tarihin tekerrür ettiğinin de izlenirken düşünüldüğü Platoon(Müfreze).Dün gece bir kere daha baştan sona izledim.Ve özellikle de Çavuş Elias'ın Taylor ile beraber gökyüzündeki yıldızlara bakarken söyledikleri,şimdi yeniden gerçekleşiyor.O zaman Johnson başkandı şimdi ise Bush.
Ayrıca;açılış sahnesinde Nam'a yeni gelenlerin yüzlerindeki ifade,bunkerdeki ot partisi ki White Rabbit'in arka fonda çalması,Elias'ın Vietnam askerlerinden kaçarken zig zag koşusu ve dizlerinin üzerinde çökerek ölmeden önce kollarını havaya kaldırdığı anda bir UH 1'in başının üstünden geçmesi,köyde yapılanlar ve Çavuş Barnes'ın Teşmen Wolfe'yi azarlaması gibi etkileyici sahneler.Platoon kısacası hayatımın kült filmlerinden biri oldu.
1986'da ilk defa izledikten sonra eve gidip Legolarımdan bir M 16 piyade tüfeği kopyası bile yaptığımı hatırlıyorum.Savaş ortamında ilk kaybedilen şey masumiyettir.