steven wilson gibi bir vokal, gitar, piano, keyboards, dulcimer, bassiste sahip hiçbir şarkısını birbirinden ayıramadığım tapılası progressive rock grubudur.
arriving somewhere but not here..
7/24 beynimde dönüyor.
way out of here..
lazarus o kadar huzur veriyor ki..
uzun bir aradan sonra yine bu gece açtım
yüzümde garip bir gülümseme belirdi (:
nil recurring Ep leri hayvan otesi aşmış olan aslında o hiç sevmediğim alternatif muzık yapan grup... ancak gavin harrison adlı şahıs ki davulcuları olur porcupine tree yi dinlenir hale getirir...ayrıca fear of a blank planet albumunde rush ın gitaristi alex lifeson falan calmıştır...anesthetize adlı sarkı tam bir echoes havasındadır...
bu aralar deli gibi nil recurring dinliorm...guzel grup benım gibi yeni muzığe karşı onyargılı olan adamların dinlemesi gereken hafif progresif ingiliz muzik grubu...
deadwing'de mikael åkerfeldt vardı.
deadwing,in absentia,signify.
takıntı şarkılar
blackest eyes
open car
even less
oceans have no memory
chloroform
lazaruss
son albüm müthiş
evet
dinleyiniz
sentimental benim için başkadır.çok başarılı..
elektronikçiyim herseye bok atarım isim bu.
ilk dinlediğimde bu kadar çok sevebileceğimi tahmin etmediğim bir müzik geliştirici topluluk (? doğru kelimeyi bulamıyorum önemli de değil) olup; ep si, konseri, dvd si, stüdyo albümü .. toplam 34 adet albümü bulunmaktadır arşivimde.demek ki çok seviyormuşum.
a ferin bana.
arriving somewhere but not here..
çevirip cevirip dinlenesi parça...
How is your life today?
o kadarda abartılcak bir grup deildir 1-2 guzel sarkısı vardır o kadar
severim kendilerini
In Absentia
Deadwing
ve son albüm Fear of a Blank Planet albümleri muhteşemdir...
anathemaya ön gurup olarak bekliyoduk ama gelmediler nedense, kirpi ağacı anlamına gelir. genelde dream theater ve anathemanın ön gurubu olarak yer alır. sound of muzak ve blackest eyes parçalarının tadından yinmez bide trains var ki ımmm
Çok kral.
Did you see the redness block your heart?
Did the scissors cut a way to your heart?
Did you feel the envy for the sons of mothers tearing you apart?
Arriving somewhere, but not here
Steve wilson son albümde king crimson'dan robert fripp ve rush'tan alex lifeson'a da birer şarkıda yer vererek beni ihya etti, belki de en iyi albümleri. Bu arada nil recurring adı altında albüme konmayan parçalardan oluşan bir kayıt da çıktı, eğer fear of the blank planet'ı sevdiyseniz şiddetle tavsiye ederim.