şöminenin önündeki hoca, metin abi, aynı şarkılar, çatı, yazın dışarda oturup gelene geçene bakmak, kapı girişindeki yaseminler, .......
2004 full Magosadaydm nerdeyse,roadhouse hep gittim tek gittigim mekandı.. @yalanqueen buda sana walla Metin abi beni kirmaz istediğimi çalardı.. ;)
home sweet home
yarın aksam kapısından gireceim mekan
hayatimi yedi desem bi turlu..hayatimin en saalam gecelerini orda gecirdim desem ayri...desemki bir catida yasamak zorunda kalsam o roadhouse unki olurdu..metin abinin dandikliklerimi desem...zar zor zille tokat abi bi dene aic calsan nolurku yakarislarimiz mi desem..sominesimi desem..guvenlii mi desem..askim mi desem..ne desem yawan..ozluyo insan..
Magosa'da gerçek Roadhouse, taklitlerinden sakının
akabinde Nicky's e gidilirdi...hey gidi yıllar...Roadhouse bahçesinde voleybol oynamışlığımız bile vardır:P
way harbi eski günler derim. ankaranın en güzel zamanlarıdır bence. komik olan bi ara kırolar basardı orayı yani rock barken. bi de kavga çıkarırlardı way ipinolar falan diye. şimdi aynı kırolar travestilere takılmaya gidiyo oraya. zaman acaip bişiy işte. güler misin ağlar mısın.
okulu astiginda gidilen, parktan sikilinca gidilen, saatlerce oturulan, les gibi tuvaletleri olan, simdi olsa yine giderim dedigim, eskilerde kalmis bir tebessum.
90's
geceyi genelde Don't Cry ile açan salamis yolu üzeri bar.. Magosa' da gidilebilecek yegane mekan..
Nicky's den çıkıp Roadhouse a yürümek ve kafana bira şişesini yeme ihtimaline içip daha sert müzik dinlemek.
klasik deyişle, 2,5 yılımı verdim abi bu mekana.1997 martında h.ü. ingiliz dil biliminde okurkene burada çalışmaya başladım. zafer abi ve bekonun devriydi ve kah kavgalaşarak, kah barışarak bekoyla geçinir giderdik. o yıllarda hip hop cı gençler v technocu elemanlar takılırdı ve hatta bazı haftasonları canlı dj performansları gerçekleştirilirdi. daha sonra orayı graveyard çalışanlarından murat abi satın aldı ve mekan takrar heavy metal ağırlıklı müzik çalmaya başladı. bi 6 ay kadar dj lik mertebesinde takıldıktan sonra yusuf un işe girmesiyle bara bakmak vazifesini üstlendim. ta ki 99 yılı eylülüne kadar. o tarihlerde murat abi de barı bi başkasına devretti zaten ve bi müddet sora da gay lerin mekanı oldu. ve fekat mekan fazla açık kalamadı ve anılaraki yerini almak üzere efsanelerde kalan yerlerden birine dönüştü. en favori simaları olarak, 68 hakan,erbil, tel barış, glamci mert, atakan, ayborbst, dambel koray vb. gösterilebilir
tunus caddesi üzerinde,işbankası eski genel merkezinin tam arkasındaki yeşil eski binanın en alt katının sol tarafındaki ankara'nın en eski rock barlarından. bu satırların yazarının 2,5 yılını bu mekanın çalışanı olarak geçirmiş olması, orayı yaşamda önemli bi mihenk taşı yapmaya yeter de artar tabii. 1997 yılına kadar rock bar olarak hizmet vermiş olan bu mekan, o tarihte zafer abi ve bekonun orayı almasıyla hip hop cı ve techno cu mekanı haline gelmiştir. bu durum 99 yılında zafer abinin mekanı atçı murat a satmasıyla değişmiş, roadhouse tekrar rock cafe ve hatta heavy metal cafe haline geri dönmüştür.
eski günler diyorum. nicky's de güzeldi. alkol ve musiki ihtiyacını karşılardık şen hallerde.
Şimdi Ankara'dan bu kadar sıkılıyor olmama sebep olan, bu şehirde bir zamanlar ne güzel zaman geçirilebildiğini anımsatan, şimdi kül olmuş mekanlardan birisi daha.. Yahu ne güzel bir eğlence anlayışı vardı Ankara'nın.. İnsanları, barları, kafeleri ve kahveleri..
Ankara Roadhouse (aka bina) deyince birde Nicky's diyesim geldi.
şömine başında elinde içkinn daa başka ne istersin kii:))
roadhouse 1 gun ayrı kalsam ozledigim her gitiimde bir daha gelmemek uzere cıktıgım ve ancak turkiyedeyken ayrı kalabildigim ewim gusel ewim ;)