bir gavur ismi
adam adam !
adam adam !
sıtma nöbetleri
kendisi sefalet içindeyken başkalarına yardım edecek kadar merhametli
insanı sömüren açgözlülülerin cesetleri üzerinde yürüyecek kadar ''olağanüstü'' bir insan
kitabı okurken sıradanların içine girdiğiniz için utanıyorsunuz,sonra ne yani daha iyi bir dünya için katil mi olayım diyorsunuz. böyle bi o duvara bi bu duvara çarpıyorsunuz.
vicdan azabı ..... planladığı ve planlamadığı cınayet ,yaşama istegı ah rus edebıyatı
cidiyeti bozmadan bir raskolnikova dair birşeyler karalasam acaba ne yazardım diye düşünüyorum
çakıl taşı tefeci kadın ve bitler
normal insanlar ve üstün insanlar
yoluna çıkan insanları bir çakıl taşı olarak görmüş o insnaalrı ezilmesi gereken bir bit olarak algılamış ve tefeci kadını öldürmüş hak verdiğim anlar da oldu
ama ahh bu vicdan
vicdanın insana yaptığı vicdansızlık kadar inhibitör hiç bir şey yoktur
bir oruspu bir sonya bir sonyaynın babası
raskolnikov sonyanın önünde eğilir ve başlar ağlamaya
sonya: aman efendim siz nasıl bir fahişenin öününde eğilirsiniz ben buna layıkmıyım
raskolnikov: Ben senin önünde değil, insanoğlunun bütün acısı önünde eğiliyorum. ...
falan filan
oh yes..o ıssız tahta evde raskolnikovla cinayet sonrası beyin fırtınası yapmak..
insanın derinliklerini dürtükleyen bi kahramandır,dahilikle delilik arasındaki ince çizgiyi iyi anlatır aynı zamanda tabuları ters çeviren biridir (napolyon ,muhammed gibi
okuduğum en iyi ve kendimi bulduğum bi kitaptır
BOOOOOOOOOOOZAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
BOOOOOOOOOOOZAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
BOOOOOOOOOOOZAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
suc ve ceza'nın dahi karakteri
dostoyevski nin hasta ruhlu efsanevi kahramanı
Ben de düşünürüm bazen Napolyon olsam şu an ne yapardım diye... Çok kral bi insan olup iradesizdir, zayıftır, yönetilenler sınıfına dahildir bu genç ama sevmiştim kendisini. Bi' kıza tavsiye etmiştim Suç ve Ceza'yı sayemde on tanesi okudu ve hatta ben ne muhteşem insanım öyle üstün türdenim ego canavarıyım.
Üniversitede hazırlık okurken -lakin hazır da değildim o sıralar- okumuştum bu kitabı. Cemal Süreya nın da dediği gibi. "...o gün bugün huzurum yoktur..."
kitabı elden düşürtmeyip tatil boyunca sahillerde suç ve ceza ile gezdiren karakter.
gel-gitler yaşayan insan. Onlardan öyle çok var ki, cinayet işlememiş dahi olsanız en küçük suçunuzda onunla aynı şeyleri hissetmeniz olasıdır.
delilik haline en iyi büründürülen kahraman...içimden biri...kendince hastalığını oyuna çevirmiş ve çevresindekileri buna alet eden hayal. belki de ben, ya da sen! kimbilir.
ağır bir psikonevrotik kahraman.suç ve ceza tartışmasız alıp götüren bir eserdir fakat dostoyevski'nin diğer eserleri bence suç ve cezanın gölgesinde kalmıştır.
suç ve ceza boyunca kendisiyle sancılar çektiğim karakter...
benim ilerdeki halim olabilirmi acaba?
(0 puan) |
