sınıf kitaplığımda bütün eserleri var.
kendisi beni yarattı ve ardından aramızdan ayrıldı...
her kelimesini aklimda resmederdim, oyle ki hala daha hatirlarim nasil bir ruh halinde okudugumu.
"nerede yoksulluk gördümse ben oradaydım. kimse benim köküme su vermedi. eğri büğrü bir susam bitkisi gibi hep az suyla yetinerek büyüdüm. iran'ın azerbaycan köylerinde öğretmenlik yaptım. babam benim hakkımda şöyle derdi: "iran ülkesini iranlılar arasında bölüştürseler, sana ancak bu kadar pay düşerdi."
Nesli güzel insan...
puskullu deve
bir şeftali bin şeftali
küçük kara balık....
"sevgi masalı" unutulmuş...
kök, akıllarımızda durmadan filizlenen..
behrenginin kitaplarını çok dizdim...
tanıştığım iranlı bir gazeteci ısrarla öldürülmediğini, boğulduğunu söylüyor. onunla aynı nehirde yüzen arkadaşından hikayenin aslını dinlemişmiş. adam behrengiyi kurtarmak için çok didindiklerini ancak kurtaramadıklarını söylemiş.
çocukluğumun mucizesi behrengi ölmüş sonuç olarak. öldürülmemiş olması birilerinin onu öldürmek istememiş olduğunu göstermez tabi ki.
bir şeftali bin şeftali vardı bir de, kimse bahsetmemiş ondan...
gerçekten daha bir naif büyür, güzel olur bence de behrengi okuyan çocuklar. evet evet bir renktir kendisi... beh/rengi...
küçük kara balık kitabını ilkokul 2. sınıfta okumu$tuk, öğretmenimiz vermi$ti. yıllar sonra çemberimde gül oya'da kar$ıma cıktı kitap, bi daha okudum, 2. sınıftaki kadar keyif almakla kalmayıp bi$eyleri kavramı$tım da. yıllar sonra tekrar okicam, merak ediyorum bu sefer ne anlamlar cıkarcam :)
babam ne iyi yapmıs da onun kitaplarını okutmus cocukken, masal havasında gercekler.
bu derenin sonunda ne var bilmek istiyorum deyip yola koyulmuştu küçük kara balık..derenin biraz genişleyerek oluşturduğu havuzcuk içinde dönüp duran akranlarından,büyüklerinden ve küçüklerinden ayrılarak,derenin bittiği yere doğru yüzmeye başladığında... çocuklara derenin içinde dönüp durmayı bırakmalarını öğütlemenin bedelini ağır ödedi behrengi..ama sayesinde bir sürü küçük kara balık kazandı bu dünya...
Çemberimde Gül Oya'nın bana ve birçoklarına duyurduğu isim.
annemle birlikte okur, tartışırdık
masalcı dede olamadı, henüz masalcı abiyken kestiler sesini.
bir şeftali bin şeftali, küçük kara balık, kargalar, konuşan bebek gibi kitaplarını okumuştum. küçüktüm o zaman. insanların düşünceleri için öldürülmesini anlamayacak kadar küçüktüm. gerçi hala anlayamıyorum bir insanın toplumuna en verimli olabileceği yaşında, düşünceleri yüzünden hunharca katledilmesinin nedenini. yine de bize bırakılabilcek en güzel mirası, kitaplarını bırakmış, çocukken okunanları tekrar okumak her zaman daha iyi anlamamızı sağlar derim ben.
(0 puan) |
