bilmemkaç feet yükseklik..
atlamışsın paraşütle bir heves, tüm heyecanını yedekleyip..
keyfin doruk noktasına yakın, adrenalini sorma gitsin zaten..
o hızınla üfürdetiyor heryerini rüzgar,ağız burun kaymış...
ve akabinde taklaydı maklaydı hareket çekerken belirli bi yükseklikte yokluyorsun kolu, açılmıyor meret..
bünyede anında bir tırsma,.öt korkusu beliriyor ve sonrasında yandı .ötüm keten helva benzeri deyimler sıralanıyor zihninde..
derken biraz gevşeyip,neyse diyor ve yedek paraşütü yokluyorsun ki elini atmanla sıçtık nidasını basman bir oluyor..
sonra da: e madem her şey bedbaht bi şekilde devam ediyor -ve edecek de- o halde en hazı bolundan keyifle doldurayım bari bünyeyi de öyle yapıştırayım bedeni yere diye geçiriveriyosun içinden.
ki tam o anda çok uzattığını fark ediyor, başı kaymış sonuç cümlesinin belirsizliğini hissediyor ve saçmalamayı bırakarak sonlandırıyorsun yazmayı