sosyomat.com

sezai karakoç hakkında

~67 ahkam var. 1 2 3 4 önceki sayfa »

''Tanrım! Sezai Karakoç için teşekkürler...''
mevlana idris

didaktikdeli   5 gün önce        (0 puan)  |    
rapor et



...

ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz
bu kesik dansa karşı bana birşey öğretmediniz
kadının üstün olduğu ama mutlu olamadığı
günlere geldim bunu bana öğretmediniz
hükümdarın hükümdarlığı için halka yalvardığı
ama yine de eşsiz zulümler için halka yalvardığı
ama yine de eşsiz zulümler işlediği vakitlere erdim
bunu bana söylemediniz
insanlar havada uçtu ama yerde öldüler
bunu bana öğretmediniz
kardeşim ibrahim bana mermer putları
nasıl devireceğimi öğretmişti.
ben de gün geçmez ki birini patlatmıyayım
ama siz kağıttaki ve kelimlerdekini
ver sözlerdekini nasıl sileceğimi öğretmediniz

sezai karakoç
(hizirla kirk saat)

didaktikdeli   5 gün önce        (0 puan)  |    
rapor et



Hayatımda kıskançlık nedir bilmedim;
Yalnızca mona rosa ismli muhteşem şiirin ilham kaynağı olan kadın hariç...
Böyle bir şiir bir daha yazılmayacak !!

kinslamer   5 gün önce        (1 puan)  |    
rapor et



Üşenmedim okudum 4 sayfa bütün iletileri.
Ugurnail'in Sezai Karakoç hayranlığı güzel ama ilk iletisinde kime kızdığını anlamadım.Okuduğum iletilerin hiçbirinde ona burnu havada,mütevazi değil filan denmemiş.
Neyse,eklenen şiirler harika.

Macc   21 Eylül 2008 03:00        (0 puan)  |    
rapor et



peygamber çiçeğinin aydınlığında ara
sana doğru uzanan çaresiz ellerimi
-----------------dogunun yedinci oğlu

kaosbagimlisiyim   05 Eylül 2008 03:43        (0 puan)  |    
rapor et



Elektrik lambalarının altında
Kadın kanları
Kadınlar susmuştu
Konuşan erkekti
....
herkesin sezai karakoç hikayesi vardır elbette:)

vereyda   25 Ağustos 2008 18:25        (0 puan)  |    
rapor et



İkinci oğul Batı ülkesinde

Gezerken bir ırmak kıyısında

Bir kıza rastladı dağların tazeliginde........

mokkoo   15 Ağustos 2008 15:37        (0 puan)  |    
rapor et



Cağaloğlu'nda Derin Han'a girersiniz.... Bir kat çıkarsınız.... Kapıyı çalarısınız.... Daha önce elli kez görüşmüşsünüzdür fakat her seferinde heycanlanırsınız.... Kapıyı en az onun kadar güzel bir insan açar... İçeri geçersiniz.... İçerdeki odaya girersiniz.... Soldaki masada oturur... Sizi görünce çok küçük olmanıza rağmen ayaklanır... Selam verir... Karşısına geçer oturursunuz.... Size "Nasılsınız" diye sorar.... Siz cevap verirsiniz.... Bir ara suskunluk olur... Sonra çaylar gelir... Sonra onulmaz yarası olanlar, hastalığına şifa arayanlar onunla konuşurlar... Ferahlarsınız.... Bir daha hayatınızda böyle bir insan göremeyeceğinizi hep bilmektesinizdir...

ugurnail   13 Ağustos 2008 01:58        (2 puan)  |    
rapor et



Necip Fazıl'a lisede para biriktirip gönderirmiş; sevgisinden...
sürrealist denir..doğrudur ama edip cansever tayfasından farklı olması İslam'cı olmasıdır

xelal   22 Temmuz 2008 17:13        (1 puan)  |    
rapor et



sezai karakoçu tanımıyorum bir büyüğüm onunla dostluk kurmuş onun dediğine göre çok mütevazi bir insan şöhret peşinde biri değil imza falan bile vermiyormuş yeryüzünün yaşayan en büyük şairi olup bir de böyle mütevazi olmak gerçekten takdir edilesi bir şey.

kurtcuk   18 Temmuz 2008 13:17        (1 puan)  |    
rapor et



''Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur
Bir mumun ardında bekleyen rüzgar
Işıksız ruhumu sallar da durur
Zambaklar en ıssız yerlerde açar

Ellerin ellerin ve parmakların
Bir nar çiçeğini eziyor gibi
Ellerinden belli oluyor bir kadın
Denizin dibinde geziyor gibi
Ellerin ellerin ve parmakların '' . . .

Sözleri ile beni benden alan mona roza isimli şaheserin sahibi olan üstad.

kinslamer   17 Haziran 2008 17:43        (2 puan)  |    
rapor et



MASAL

Doğuda bir baba vardı

Batı gelmeden önce

Onun oğullari batıya vardı

Birinci oğul batı kapılarında

Büyük törenlerle karşılandı

Sonra onuruna büyük şölen verdiler

Söylevler söylediler babanın onuruna

Gece olup kuştüyü yastıklar arasında

Oğul masmavi şafağin rüyasında

Bir karaltı yavaşça tüy gibi daldı içeri

Öldürdüler onu ve gömdüler kimsenin bilmediği bir yere

Baba bunu havanın ansızın kabaran gözyaşından anladı

Öcünü alsın diye kardeşini yolladı

İkinci oğul Batı ülkesinde

Gezerken bir ırmak kıyısında

Bir kıza rastladı dağların tazeliginde

Bal arılarının taşıdığı tozlardan

Ayna hamurundan ay yankısından

Samanyolu aydınlığından inci korkusundan

Gül tütününden doğmuş sanki

Anne doğurmamış da gök doğurmuş onu

Saçlarını güneş destelemiş

Yıllarca peşinden koştu onun

Kavuşamadı ama ona

Batı bir uçurum gibi girdi aralarına

Sonra bir kış günü soğuk bir rüzgâr

Alıp götürdü onu

Ve ikinci oğulu

Sivri uçurumların ucunda

Buldular onulmaz çılgınlıkların avucunda

Baba yağmurlardan anladı bunu

Yağmur suları aci ve buruktu

İşin künhüne varsın diye

Yolladı üçüncü oğlunu

Üçüncü oğul Batıda

Çok aç kaldı ezildi yıkıldı

Ama bir iş buldu bir gün bir mağazada

Açlığı gidince kardeşlerini arayacaktı

Fakat batinin büyüsü ağır bastı

İş çoktu kardeşlerini aramaya vakit bulamadı

Sonra büsbütün unuttu onları

Şef oldu buyruğunda birçok kişi

Kravat bağlamasını öğrendi geceleri

Gün geldi mağazası oldu onu parmakla gösterdiler

Patron oldu ama hala uşaktı

Ruhunda uşaklık yuva yapmıştı çünkü

Bir gün bir hemşehrisi onu tanıdı bir gazinoda

Ondan hesap sordu o da

Sırf utançtan babasına

Bir çek gönderdi onunla

Baba bu kağıdın neye yarayacağını bilemedi

Yırttı ve oynasınlar diye köpek yavrularına attı

Bu yüklü çeki

İyice yaşlanmıştı ama

Vazgeçmedi koyduğundan kafasına

Dördüncü oğlunu gönderdi Batıya

Dördüncü oğul okudu bilgin oldu

Kendi oymak ve ülkesini

Kendi görenek ve ülküsünü

Günü geçmiş bir uygarlığa yordu

Kendisi bulmuştu gerçek uygarlığı

Batı bilginleri bunu kutladı

O da silindi gitti binlercesi gibi

Baba bunu da öğrendi sihirli tabiat diliyle

Kara bir süt akmıştı bir gün evin kutlu koyunundan

Beşinci oğul bir şairdi

Babanın git demesine gerek kalmadan

Geldi ve batının ruhunu sezdi

Büyük şiirler tasarladı trajik ve ağır

Batının uçarılığına ve doğunun kaderine dair

Topladı tomarlarını geri dönmek istedi

Çöllerde tekrar ede ede şiirlerini

Kum gibi eridi gitti yollarda

Sıra altıncı oğulda

O da daha batı kapılarında görünür görünmez

Alıştırdılar tatlı zehirli sulara

Içkiler içti

Kaldırım taşlarını saymaya kalktı

Ev sokak ayırmadi

Geceyi gündüzle karıştırdı

Kendisi de bir gün karıştı karanlıklara

Baba ölmüştü acısından bu ara

Yedinci oğul büyümüştü baka baka ağaçlara

Baharın yazın güzün kışın sırrına ermişti ağaçlarda

Bir alinyazısı gibiydi kuruyan yapraklar onda

Bir de o talihini denemek istedi

Bir şafak vakti Batıya erdi

En büyük Batı kentinin en büyük meydanında

Durdu ve tanrıya yakardı önce

Kendisini değistiremesinler diye

Sonra ansızın ona bir ilham geldi

Ve başladı oymaya olduğu yeri

Başına toplandı ve baktılar Batılılar

O aldırmadı bakışlara

Kazdı durmadan kazdı

Sonra yarı beline kadar girdi çukura

Kalabalık büyümüş çok büyümüştü

O zaman dönüp konuştu :

Batılılar !

Bilmeden

Altı oğlunu yuttuğunuz

Bir babanın yedinci oğluyum ben

Gömülmek istiyorum buraya hiç değişmeden

Babam öldü acılarından kardeşlerimin

Ruhunu üzmek istemem babamın

Gömün beni değiştirmeden

Doğulu olarak ölmek istiyorum ben

Sizin bir tek ama büyük bir gücünüz var :

Karşınızdakini değistirmek

Beni öldürseniz de çıkmam buradan

Kemiklerim değişecek toz ve toprak olacak belki

Fakat değişmeyecek ruhum

Onu kandırmak için boşuna dil döktüler

Açlıktan dolayı çıkar diye günlerce beklediler

O gün gün eridi ama çıkmadı dayandı

Bu acıdan yer yarıldı gök yarıldı

O nurdan bir sütuna döndü göğe uzandı

Batı bu sütunu ortadan kaldırmaktan aciz kaldı

Hâlâ onu ziyaret ederler şifa bulurlar

En onulmaz yarası olanlar

Ta kalblerinden vurulmuş olanlar

Yüreğinde insanlıktan bir iz tasıyanlar

cemalaga   02 Haziran 2008 09:19        (1 puan)  |    
rapor et



yalnız ölmesini istemediğim adam... kitaplarından fil dişi kule yapılası..

keceli kalem   09 Mayıs 2008 04:55        (1 puan)  |    
rapor et



açma pencereni, perdeleri çek!

monna rosa seni görmemeliyim...

edebiyat öğretmenim ilk okudğunda tüylerimi ürpertmiş. her duyduğumda içimi bir tuhaf eden, farklı hikayesi ile mona rossa.
şairi sezai karakoç. son derece severim kendilerini.

VaLentinE96   29 Nisan 2008 00:22        (1 puan)  |    
rapor et



"ben bir şarkı ben bir türküyüm
ben Meryem'in yanaklarındaki tüyüm
beni bir azizin nefesi uçurur
içimde Allah'ın elleri durur
cici ayaklarım iplikle bağlı
ben onun sılası kendimin gurbetiyim"

gibi kendisine şiir yazılanın ağzından saf, tertemiz dizeler söyleyen şair.

huzunsari   30 Mart 2008 18:04        (2 puan)  |    
rapor et



güzel adam.

ytyilmaz   28 Mart 2008 20:22        (1 puan)  |    
rapor et



Sürgün ülkeden başkentler başkentine. yazmış üstat.

dolunay13   04 Mart 2008 18:16        (1 puan)  |    
rapor et



İNCİ DAKİKALARI

Sen bana yeni yılsın her dakika

Her dakika bir yaşıma daha giriyorum

Sen benim üstüne titrediğim güzel ve yeni

Saatim kadar saadetimin gözbebeği zamansın

Ben bin parçaya bölündüm her parçasında

Her parçasındayım kırkayak sesli boğuk arkadaşlığın

Çalkantısız Üniversitenin yalnızlığın ve ağlamanın

Erkek ağlar mı diyeceksin

Hayberin kapısı ağlar mı erkek ağlar mı

Ben yel gibi erkekler ağlar diyorum

Bir dakika ağlar yılbaşı dakikasında

Daha gözlerimin gerçek yaşları belirmeden

Ağlamak diye bir şey yoktur diye bir şey

Yüzme bilmeyen bir uyurgezer yüzer ya

Çürük ve havada asılı tahtalar üstünde

Hafif kedi ayaklarıyla yürür gerçekten yürür ya

Sen benim ağlamamı erkeklığıme

Uyanan ölmeyen yenilenen

Azgın kışlar içinde keskin baharlar bulan

Seni bulan yeniden bulan tekrar tekrar bulan erkekliğime say

Bütün bir yıl bütün bir yaşama boyu

Gizli heybelere binbir gece eşyası doldurduğuma say

Ben otomobilleri böylesine yankısız sağır komam

Öyle bir isyan şiiri var ki ben onu yakalayacağım

Bu yunan şehrinin düzenini öper ve yalvarırım

Şehrin ölümünü yanlış anlama

Gözleri kör oldu doğrudur ama o kadar

Ve şehrin gözlerini geri verme dakikalarıdır bu yılgın çanlar

Senin odan günışığı en güzel müzik bana

Farklılıklar odası

Giden tren buharları içinde örümcek ağı

Sen güzel örümcek ağı yaşamakla yaşamamak

Doğduğumuz şüpheyle öldüğümüz şüphe arasına gerilmiş

Garip bulut farklı müzik güzel örümcek ağı

Ben bir yabancı buğunun kokusunu alıyorum

Bu kokuyu alıyorsam onulmaz kıskançlık yaramdandır

Benim garipliğime bakma benim kıskançlığıma bakma benim

İncilerin ilk gerçek ve yeni yorumunu bulur gibi oluyorum

Bu inciler denizlerin en karanlık noktalarında bile yoktur

Benim ak ve kara kayalar içinde bulduğum inciler

Bu inciler sen olmasan bende bile yoktur

Oldukları yerde bile

huzunsari   18 Ocak 2008 17:25        (3 puan)  |    
rapor et



........

kemana veda

yağmurda şeytan ve şapkası
silahın ölümünü kutluyorum

tren kaçırmış gibiyim

sana veda

diyen, insanın içini titreten şair.

qubar   11 Aralık 2007 23:10        (2 puan)  |    
rapor et



sezai karakoç fotoğraf çektirmiyor, röportaj yapmıyor,kitap imzalatmıyor.......... halbuki bunların hepsi nefse hitap eden şeyler.... kibir nerde öyleyse?

huzunsari   04 Aralık 2007 12:34        (2 puan)  |    
rapor et