Sen miydin o, yalnizligim miydi yoksa,
Kör karanlikta açardik pasli gözlerimizi...
Dilimizde aksamdan kalma bir küfür,
Salonlar, piyasalar, sanat sevicileri...
Derdim günüm insan arasina çikarmakti seni,
Yakanda bir amonyak çiçegi...
Yalnizligim benim, sidikli kontesim...
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi...
Kumkapi meyhanelerine dadandik,
Önümüzde altinbas, altin zincir, fasulye pilakisi...
Ardimizda görevliler, ekipler, hizir pasalar...
Sabahlari açiklarda bulurlardi lesimi...
Öyle sicakti ki çöpcülerin elleri,
Çöpcülerin elleriyle oksardim seni...
Yalnizligim benim süpürge saçlim,
Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi...
Baktim gökte bir kirmizi bir uçak,
Bol çelik, bol yildiz, bol insan...
Bir gece sevgi duvarini astik,
Düstügüm yer öyle açik seçik ki,
Basucumda bi sen varsin, bi de evren...
Saymiyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi,
Yalnizligim benim, çogul türkülerim...
Ne kadar yalansiz yasarsak, o kadar iyi...