melankolinin ve melankoliklerin mevsimi. kendini-evde-hissetme-zamani.
sonra yapraklar renk değiştiriyor bi mucize gibi ağaçlar yeşilden farklı her renge bürünüyor.. çıplak ağaçlara kar da yağacak daha..
şimdi hava soğuyor.. ayaklarım üşüyor kazaklar montlar geliyor botlar çoraplar atkılar eldiwenler.. noluyo lan..
Ben her mevsim yapraklarımı döküyorum, Ağaçlar ise sonbaharda..Her ne kadar ayrılığı, yanlızlığı, kimsesizliği anlatsada bana sonbahar, ben sonbaharda yanlız olmadığımı hissediyorum...Ben en çok sohbaharı seviyorum, ben onun hüznüne ortak oluyorum. ben yapraklarını döken ağaçların arasında yürürken kendimi buluyorum. Çünkü ben sohbaharı seviyorum.
ekim ayında dünyaya gözünü açmış bir insan olduğumdanmı bilmem en sevdiğim mevsimdir sonbahar.sonbaharı sevdiğimden midir hüznü özüme katmış olmam.sarıları,turuncuları,yağmurdan kaçıp sığınılan kafelerin nargile dumanına boğulmuş havalarını sevmem.sonbahar benim mevsimimdir herşeyiyle sevdiğimdir
sordum adın nedir dedim
eylul dedi utanarak
dedim o bir ay değil mi
evet dedi en güzeli...
- sonbahar eyluldur,eylul ise sonbaharın ciğeri...
kırmızı yola dökülmüş yapraklar... ve hafif çiseleyen yağmurun kokusu..
benliğimi yeniden bulduğum mevsim sonbahar
yalnızlığı ayrılığl anlatır ama yinede çok seviyorum
tozlu yollar sarı hüzünlü bir renk...çıtırdayan yapraklar,daldan düşenler,tutunmaya çalışanlar...:)) hele de ankara da şehrin binalarına çöken hüzün bu mevsimde...her mevsimi severim her mevsim başka şehirde güzeldir ama ankara sonbaharda sevilir...:))
cem adrian..
düştü elleri içimdeki boşluğa,
su titredi, yaprak oynadı dalında.
kesti elimi yüzündeki kirpiği,
kalbimde bir çiçek açtı.. yine...
bir rüya olmalı gördüğüm,
gördüğüm bir rüya olmalı,
belki de belki de hiç uyandırmamalı...
sonbahar sonbahar olmalı,
sebebi sebebi sonbahar,
sonbahar sonbahar..
korkmuyorum hiç !
başla hadi!
sar karanlığına beni,
al en derinine hadi!
sar bikere sar bikere!
başla hadi!
vur yalnızlığınla beni,
yerden yere yerden yere hadi!
vur bikere vur bikere!
başla! yıka yağmurlarında beni,
ıslat yine ıslat yine hadi ağlat!
kaybet kaldırımlarında beni,
yürüt yine üşüt yine hadi!
korkmuyorum!
korkmuyorum!!
keşke ismim eylül olsaydı doğduğum ay hemde en son günü yakaladm eylül seni çok ama çok sewiorum(ismimde fena deil:))
Bak sonbahar gelmiş yine
Mavi gökyüzü örtünmüş griye
Ağaçlar ölen yapraklarının mateminde
Parklar derin bir ah çeker geride kalan yaz günlerine
Bak sonbahar gelmiş yine
Martılar sahipsiz kalmış vapur iskelelerinde
Şimdi soğuk rüzgarlar esiyor nemli kaldırımlar üzerinde
Sanki hüzün yağıyor bulutlardan tane tane
Bak sonbahar gelmiş yine
Güneş doğmuyor küsmüş kendi kendine
Dalgalar şarkı söylüyor tek başına sahillerde
Bense uykuya dalarım mezarlıktaki kuru güller üstünde
cem adrian-sonbahar
@kontes de bari: Sen daha güzelsin.
sonbahar güzeldir..!
"sonbahar bol bir yüzük gibi fırladı parmağından"
baki ayhan t.
Ağaçların boğazına düğümlenen güneş, giderken avuçlarımızı sıcak bırak. Ellerimiz senden sonra gelen mevsimin soğuğunda donmasın.
sarının-turuncunun tonları...ıslak taşlar..yapraklar..burnumun donması ve aldığım sonsuz keyif..budur işte ya budur..