syd barrett ile ilgiliyim diyenler
toplam 297 kişi bulundu. 20 adedi gösteriliyor.
syd barrett hakkında
~93 ahkam var. « sonraki sayfa 1 2 3 4 5 önceki sayfa »
roger keith barrett
seviyorum seni
görüşmek üzere
vincentpriceofturkey
17 Aralık 2006 20:43
(0 puan) |
efsane' sozcugunun içinden bir parcada olmali basaran bir isim..
unutulmazz
mikrobe
16 Aralık 2006 09:38
(0 puan) |
sabri kaliç'in yazdığı stüdyo simge nin bastığı biyografisi Syd Barrett Kenardaki Dahi kitabının alınıp okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum.herbir kelimesini okurken gözlerim doluyo ağlayasım geliyo ahh aaahhh teşekkürler sabri kaliç
manic depressive
12 Aralık 2006 23:38
(0 puan) |
Gelsene seni çılgın. Sensin yalvaçım.
Gel de parla ressamım, kavalcım, tutsağım.
Shine on you Crazy Diamond
manic depressive
29 Kasım 2006 13:46
(0 puan) |
“Bakın Syd Barrett Geçiyor!”
Basatap Dergisi - Sona Ertekin
12/07/2006
1964 yılında Cambridge’li dört genç, kurdukları rock grubuna isim arıyordu. Sigma 6, Meggadeaths, The Screaming Abdabs, The Abdabs, The Tea Set gibi isimlerle çaldılar. Bir yıl sonra, aralarına yeni biri katıldı. Katılırken grup için yeni bir isim de bulmuştu; Pink Floyd. Bu isim, iki blues müzisyeninin, Pink Anderson ve Floyd Council’ın adlarının birleşiminden oluşuyordu. Gruba yeni adını veren 20 yaşındaki Syd Barrett artık Pink Floyd’un gitarist ve vokalistiydi... İlk başlarda Amerikan R&B parçalarını yorumlayan grup, gitgide kendi doğaçlama rock’n roll tarzını oluşturmaya başladı. Kısa sürede görsel destekli “happening”leriyle Londra psychedelic camiasının gözbebeği oldular. 1967 yılında yayınlanan ilk albümleri Piper At The Gates of Down büyük ses getirdi. Bu albümdeki şarkıların büyük çoğunluğu Syd Barrett’a aitti. Zaman zaman, müzikal yaklaşımlarını bir parça sıkıcı bulduğu mimarlık öğrencisi grup elemanlarının kurgusal yetenekleri, resim öğrencisi olan Syd’in çılgın elmasından yansıyan binlerce renkle, ve eşsiz mizah anlayışıyla parlıyordu. David Bowie’nin dediğine göre İngiliz aksanıyla rock söyleyen ilk vokalist olan Barrett, Zippo çakmağıyla gitardan tuhaf sesler çıkarmasıyla da meşhurdu. Müzik tarihi açısından bakıldığında ise Syd Barrett, müziğe farklı bir yön veren yenilikçi bir gitaristti. Her zaman elektrikle yapılan müziğe olan tutkusunu dile getiren Barrett, sesin sınırlarını araştırmaktan sıkılmıyordu. Uyumsuz sesleri bir arada kullanarak, yeni ekipman ve efekt teknolojilerini araştırarak dünya dışından sesleri müziğine katıyordu. Deneysel anlamdaki cesareti müzik tarihinde devrim sayılacak bir ivmeye neden oldu.
İlk albümden dört yıl sonra Syd Barrett, Rolling Stone dergisi kendisiyle röportaj yapmak istediğinde buna çok şaşırmıştı. “Kusura bakmayın, pek düzgün konuşamıyorum” diyordu. “Birilerinin gerçekten benimle ilgileniyor olduğuna inanmak zor. Ama gayet kendimdeyim.Hatta ben bile öyle olmam gerektiğini düşünüyorum.”
İlk albümle gelen çıkışın ardından Syd, başka bir aşkın peşinden gitmeyi tercih etmişti. Yoğun LSD kullanımı bir süre sonra hayatının akışını geri dönülmeyecek biçimde değiştirdi. Bir konserde sadece iki nota çalmakla yetinirken bir diğerinde uyuşturucuyla karıştırılmış bir tüp briyantin, sahne ışıkları altında, saçlarından yüzüne doğru eriyerek akıyordu. Syd Barret’ın beklenmedik hareketlerine önlem olarak David Gilmour gruba girdi. 68’de Southampton Üniversitesi’nde bir konsere giderken Syd’e konsere katılamayacağını söylediler. Böylece Syd gruptan çıkarıldı. Aynı yıl yayınlanan A Soucerful of Secrets albümünden sonraki çalışmalara bir katkısı da olmadı. Syd Barrett Pink Floyd’dan ayrıldıktan sonra iki solo albüm yayınladı. 1968 tarihli The Madcap Laughs ve 1970’te çıkan Barrett, Syd’ın şizofrenisinin renklerini taşıyordu. Bu albümlerden sonra insanlardan olduğu gibi müzikten de uzaklaştı. David Gilmour ve Jerry Shirley ile çıktığı Olympia konserinde, dördüncü şarkının sonunda gitarını yere bıraktı ve sahneden yürüyüp gitti.
71 yılında Rolling Stone’a röportaj verirken Syd 25 yaşındaydı. “Her zaman bu kadar içe dönük değildim” diyordu. Bence genç insanlar bol bol eğlenmeli. Ama ben pek eğlenemiyorum.” Sonra birden pencereden dışarıyı gösteriyordu. “Gülleri gördünüz mü? Renkleri inanılmaz. O kadar çok renk var ki...”
Çılgın Elmas, yıllar sonra Cambridge’de sakin, sessiz bir hayat sürüyordu. 15 yaşında kendine seçtiği Syd adından vazgeçip, tekrar ailesinin kendisine verdiği isim olan Roger’ı kullanmaya başlamıştı. Pink Floyd macerasından önce olduğu gibi gene resim yapıyor, yenilik olarak tutkulu bir şekilde bahçeyle ilgileniyordu. Hayranları sinir bozucu bir şekilde peşini bırakmadılar. Roger Waters’ın Syd için yazdığı “Shine On You Crazy Diamond” parçasının kayıtları sırasında, stüdyoda oturan, saçları ve kaşları kazınmış, bitik haldeki adamı eski grup arkadaşları bile tanıyamamıştı. Şimdi de hayranları onun orta yaşlı, kel ve şeker hastası halini görmek istiyorlardı. Bisikletle markete giderken fotoğrafını çekmeye çalışan gazetecilerden kaçmak zorunda kalıyordu. Hatta Television Personalities adlı bir İngiliz post-punk grubu I Know Where Syd Barrett Lives, (Syd Barrett’ın Nerede Yaşadığını Biliyorum) adlı bir şarkı yaptı.. 60 yaşındaki Roger Keith, “Syd” Barrett uzun süren bir inzivanın ardından 7 Temmuz 2006’da kız kardeşinin verdiği bilgiye göre huzur içinde öldü.
Roger üst-orta sınıf bir ailenin güzel yüzlü çocuğuydu. İngiliz çayı, kek ve kurabiyelerle büyümüştü. Her zaman tuhaf bir çekiciliği olmuştu. Daha genç yaşta yaşadığı kasabada tanınan bir karakterdi. 15 yaşında sokakta yürürken, insanlar onu gösterip, “Bakın Syd Barrett geçiyor” diyorlardı. Kendinin gayet farkında olmakla beraber çoğunlukla sıcak ve sevecen bir insandı. Bugün müzisyen dostları, durumu kötüleştiği zamanlar haricinde, onunla birlikte çalışmanın ne kadar keyifli olduğundan bahsediyor. Her ne kadar efsaneleştirilmek ve kendini tüketen sanatçı mitinin bir parçası haline getirilmek istense de, müziği ve şarkıları bulutlu ve çiçekli ülkelerden küçük masallar anlatmaya devam ediyor. The Piper At The Gates of Down albümündeki The Gnome adlı şarkıdaki gibi...
"Gökyüzüne bak, nehre bak
Ne güzel değil mi?
Dolanmak, gidecek yerler bulmak
Ve sonra bir gün, hoppaaaaaa!
Cinler bir de böyle söyler işte
Kiiiiiiiiiiiiiiiiimim ben ?
Kiiiiiiiiimmmim beeeeeeeeen?"
The Gnome - The Piper At The Gates of Down, 1967
s o n a
28 Kasım 2006 17:06
(3 puan) |
herzaman için pink floyda gıcık gitmişimdir, insan syd barrett gibi birini nasıl kaçırabilir ya. belgeselini izleyenler anlayacaktır, aslında kurtarılabilir bir durumdadır. ama olsun syd barrett syd barrettir yinede ama pink floyd onunla olduğu gibi olamayacaktır hiç bizaman
massive attack
11 Kasım 2006 12:11
(0 puan) |
buzdolabimdan sesler geliyor,
ici bos halbuki..
en son ne yedigimi hatirlamamaktansa ne zaman yedigimi bilememek;
dolapla midemi opusturuyor…
Kafamsa ole dolu ki,
Ceksen fisi,
Soyle guneye dogru...
uzun cumleden kac, korku..
iblis andi yine beni kesin..
birak yakami be zuhre yildizi..
birak buzdolabimi..
ust kapak yumurta rafinda
sahanda sevenlerin yaninda,
sabah yildizi rafadan sever ,bense kafadan
damla damla elmas ..
bu iblis zehir verdi,
dedi ispici arcelik...
cekince fisi; basladi bi mirilti,
taa derin dondurucudan:
“Lucy in the Sky with Diamonds”
Olmedin mi sen bre kafir!
mi olurdu tepki?
9 canli
buzdolabimdaki asyd..
ersensi
08 Kasım 2006 15:54
(2 puan) |
syd, John Lennon'a rakip olabilecek ilk psişik pop yazarıdır.onun kendi yarattığı boşluğa düşmüş olduğu hiç bir zaman tartışılmadı;fakat bu düşüşün niçin ve nasıl olduğunu anlamak önemli...
exitmusicproject
01 Kasım 2006 02:23
(1 puan) |
yaa bırak olm yakayı makayı biraz acid biraz lsd bulalımda peşine düşelim...
engn
30 Ekim 2006 11:31
(0 puan) |
gece yatarken bir ışık açık bırakmak...
stars can frigten.
GrimbleGromble
30 Ekim 2006 01:57
(0 puan) |
manitacılık yaparken kullanılan bir argüman olmuştur bir kısım türk gencinin elinde.
iki elim yakalarındadır.
peki
27 Ekim 2006 11:18
(0 puan) |
yeşil ve kırmızı üzerine takmış bir insandır. bu da bünyenin halüsünatif perspektifini açığa çıkarmaktadır bir nevi. müzikallerindeki yeşillik ve de kırmızılık ilginç bir şekilde tezat oluşturmakla beraber çok güzel bir uyum içersinde dans edip sevişmektedir ki bu da dinleyen kişinin dakkada beş defa orgazm olmasına sebep olmaktadır, ve de yüksek derecede tüketilmiş alkolmüşcesine gözleri kapadıgında kesifbir baş döngüsü ile sarsar insanı ki henüz syd barrettin konuştugu dahi görülmemiştir bu noktada, konuştugu an sizi tokatlayıp bir güzel kahve komasına sokaraktan ( tercihe göre ekspresso ) ayılttıktan sonra , kulaklarınızdan çekerek beş karış havaya yükseltir aklınızın karışlarını ki siz bunu bir çeşit kelebek etkisi olarak algılarsınız.
bu algılayışın en güzel kısmı kelebek kanatlarının içindeki şifreyi çözme tribidir ki aslında bu bir elma bir armut kadar basittir fakat gözünüze inanılmaz derecede karmaşık gelmektedir ve işin en rezil kısmı bu düşüncelerin bir sonuınu tutturamamışken ve sonuca bağlayamamışken şarkı bitmiştir syd barret gitmiştir.
huzur içinde uyu
sydivision
22 Ekim 2006 01:00
(0 puan) |
"now there is a look in your eyes
like black holes in the sky"
dizeleri syd icin yazilmistir.. butun pink floyd uyelerinin ortak gorusu: hicbir sarki onu shine on you crazy diamond dan daha iyi anlatamazdi..
zedzeppelin
22 Ekim 2006 00:17
(0 puan) |
İLGİLİ OLABİLECEK ETİKETLER
 |
bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz. |
