"S. kendi kendisiyle konuşmasında zayıflığı biricik doğru değer ve yaşamdaki tek umut olarak savunur. Faydacı gerçekliğe uyum sağlayamayanlar her zaman hoşuma gitmiştir. Hepsi de kendi inançlarından ve başkalarının sorumluluklarını üstlenmek olgusundan güç alan insanlardır. Bu tür insanlar aslında büyüklerin çoşkusuna sahip çocukları anımsatırlar, çünkü tutumları sağlıklı insan mantığı açısından kesinlikle gerçekdışıdır, hepsi de kendilerini unutur" ... "Bir insanın sahip olduğu en önemli şey, gönül rahatlığıyla hayatın tadını çıkarmasını engelleyen, her zaman huzursuz bir vicdandır. Zayıflık beni, dışa taşan kişiliğin, başka insanlara ve yaşamın tümüne karşı saldırgan tutumun, kendini kantılamak amacıyla insanlara kendi amaçlarını kabul ettirmek arzusunun karşıtı olduğu için ilgilendirir. Maddeciliğe dayalı sıradan yaşama direnen her türlü insan enerjisine hayranım" demektedir kendisi.