Tasavvuf yolunun kapısıdır terk. İmam-ı Rabbani'nin meşhur beyitiyle en güzel şekilde özetlenmiş ve yol (tarik) tarif edilmiştir.
"Der tarîk-ı Nakşibendi lâzım-amed çar-ı terk.
Terk-i dünya, terk-i ukba, terk-i hesti, terk-i terk."
öncelikle dünyalık her türlü istekten vazgeçmekle yola çıkar tasavvufa adım atan kişi. makam-mevki, şöhret, para, kadın-erkek sevgisi/aşkı gibi tüm herşeyden sıyrılır. (terk-i dünya ile dünyevi arzuları terkeder.)
bu gibi isteklerden vazgeçen insanın gönlünde dünyevi dilekleri kalmasa da, ahirette göreceği mükafat beklentileri olacaktır. cennet arzusu, sonsuz mutlu bir hayatı dilemek ve gerçek Allah dostlarına kavuşma arzusu gibi istekler vardır. işte bu noktada ikinci aşama belirir. derviş, ahiret beklentilerini de terk etmelidir. cennet mükafatları veya sonsuz yaşam için değil; rıza-i ilahi için çabalamalıdır. tek istek, Allah'ın kulundan hoşnut olmasını dilemektir. (terk-i ukba ile ahiret beklentilerini ve arzularını da terk eder)
maddi ve manevi arzularından sıyrılan derviş, tüm mevcudatdan kopar ve sadece Allah'a yönelerek bir hiçlik olarak vücud bulur. her baktığı yerde Allah'ın sıfatlarının tecellilerini görür. bir meczup gibidir. tüm herşeyi terk etmiştir. (terk-i hesti)
dünyevi ve uhrevi arzularını aşan insan, tüm mevcudiyet aleminden yüz çevirse de hala nefsiyle beraberdir ve nefsi durmaksızın ona bu yaptığı feragatlerin kolay kolay yapılamayacağını fısıldar, ona gizli bir kibir ve gurur aşılamaya çalışır. işte terk-i terk denen son aşamada ise, derviş terk ettiği tüm şeyleri unutur ve bunlara ehemmiyet vermez. (terk-i terk, terkettiklerine ehemmiyet vermemek ve gurur duygusunu yok etmektir) Allah dilemeseydi hiçbirinde muvaffak olamazdı şeklinde düşünerek, bir hiç olduğunun idraki ile gerçek ulaşmayı istediği noktaya ulaşır. bir hiç olarak sonsuzu en yakınında hisseder.
(2 puan) |
 |
bu etiketin kural dışı olduğunu düşünüyorsanız, yandaki ikona tıklayıp rapor edebilirsiniz. |
