- Çok şımarıksın
- Kim ben mi?
- Evet öylesin.
- Hiç değilim.
- Hah bi de şu bakışın yok mu yan yan, bi ukala ukala.
- Eee?
- Ondan da nefret ediyorum.
- Hahaha.
- Böyle gülmüyor musun bir de, dalga geçer gibi.
- Başka?
- Bunlar yetiyor zaten.
- ...
- Bak yine baktın öyle.
- Gider misin?
- Peki.
- :)
- :/
ben çok severim bu insanları, dertlerini anlatırlar, ağlarlar sonra da sigara içicem ben derler, vermem, sonra bir de bunun için ağlarlar, sonra ağlama dersin benden bıktın mı derler, yok bıkmadım dersin, yalan söyleme derler, bir de buna ağlarlar, hayır yalan söylemedim dersin, bana yalan söyledigini söylemeyecek kadar az deger veriyosun derler, bir de buna ağlarlar...
aklıma geldi; yaşanmış bir olayım benim. nasıl bir zamandı o ya. evden gittikten sonra üzüldüm bu arkadaşa ama yapacak bişi yoktu, koştum arkasından bu sefer de kendisi gibi üşümüş bir kediye ağlıyordu, tuttum eve soktum, annem ne olmuş dedi, teyze gideyim eve girmiyim mi dedi, annem yok ev senindir, sen ağlama deyiverdi ki güller açtı yüzünde, sonra da arabayla evine bıraktım,ahh canım kardeşim, aklıma geldi kerata:))))) odamda exorcist film afişinin altını boş bıraktım ki ağlayanlar oraya yaslansın, bir de defter koydum neden ağladıklarını yazıyorlardı... arada ben de yazıyordum ama daha sonra yazmamaya başladık, ağlama turları bitiyordu, artık ağlamak yerine bardak kırıyorduk ki kafa göz yarma seansları bana uğramadı, sakin sakin yavaş adımlarımızı saydık biz hep, 3-5 kişi...
(1 puan) |
