sosyomat.com

uğur mumcu hakkında

~121 ahkam var. 1 2 3 ... 7 önceki sayfa »

uğurlar olsun..

naimarko   13 Mayıs 2008 17:35        (0 puan)  |    
rapor et



" salla bayrağı soldan sağa "

sakıncalı piyade

Fasliyev   11 Nisan 2008 23:36        (1 puan)  |    
rapor et



Susurluk'ta derin devletin foyası bir nebze olsun ortaya çıkmıştır. Devlet-mafya ilişkileri, "iti ite kırdırma" taktikleri üzerine yüzlerce yazı yazılmış, kitap basılmıştır.

Ama Susurluk'ta ortaya çıkan gerçekleri çok önceden araştıran, yazan gerçek bir gazetecidir Uğur Mumcu. En tehlikeli şeyleri, pisliğin tavan yaptığı bir zamanda yazabilecek kadar gözü karadır. Ne yaptığının farkındadır, aslında birkaç kere de yakınlarına "nasılsa beni de bir gün öldürürler" dediği olmuştur, ama belli ki idealleri herşeyinin önüne geçmiştir bu büyük gazetecinin.

Son kitabı Kürt Dosyası'nda, statükonun kendi yerini koruyabilmek için pkk'nın oluşumunu desteklediğini ima eder. Apo'nun ve yakınlarının mit'le olan ilişkilerini ortaya koymaya çalışır. Aynı konuları gazetede de yazmaktadır, hatta konuyla ilgili çok büyük bir gerçeği ortaya çıkarma üzere olduğunu yazar. Ne var ki yazıdan 15 gün sonra malum şekilde öldürülür.

Cinayetin bir sır perdesi olduğu muhakkak. Eylemi Türkiye'deki Hizbullah'ın yaptığı ortaya çıkmıştır. Ama Hizbullah'ın da derin devlet tarafından kullanılan bir örgüt olabileceğini, bizzat Uğur Mumcu "Hizbulkontra" yazısında yazmaktadır.

Hiç şüphe yok ki Uğur Mumcu gibi insanlar bu günün yoz medyasında mumla aranmaktadır. Ve pek tabii eğer aydınlık günlere çıkılacaksa bunda Uğur Mumcu gibilerin payı çok büyük olacaktır.

harvey   11 Nisan 2008 23:34        (1 puan)  |    
rapor et



uğur mumcu mahallesi

ugur666   29 Mart 2008 23:05        (0 puan)  |    
rapor et



''bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz''...demiştir büyük uğur mumcu amcamız... çok büyük bir adamdır.türkiyede bilginin b sini bilmeden fikir üreten aydınlarımıza iletilir...

findik kurdu   29 Mart 2008 23:04        (0 puan)  |    
rapor et



"vurun ulan vurun
ben kolay ölmem"

cumhuriyet

ankasya   01 Mart 2008 20:13        (2 puan)  |    
rapor et



şöyle de bir tuzumuz olsun çorbada:

polatcanlar için uğur mumcu'ya giriş 101:

http://kitap.antoloji.com/sakli-devletin-guncesi-catli-vs-kitabi/

==
Abdullah Çatlı, İsviçre'nin Basel kenti savcılığınca uyuşturucu madde kaçakçılığı suçundan aranmaktadır; Fransız polisince aynı suçtan ötürü tutuklanmıştır. Ağca'yı cezaevinden kaçıranların başında Çatlı bulunmaktadır. Çatlı Bahçelievler'de öldürülen TİP'li 7 gencin katillerinden biridir. Ağca'ya sahte pasaport Çatlı ve arkadaşlarınca sağlanır. Papa suikastinde kullanılan silahı, Avusturya'lı silah kaçakçısı eski naziden satın alan Çatlı'dır. Avrupa'da ülkücülerle Ermeniler'in ortak olduğu uyuşturucu madde kaçakçılığının kilit adamlarından biri yine Çatlı'dır. (Cumhuriyet, 21 Eylül 1985, Çatlı Kim?...) Bu Abdullah Çatlı'nın, bu Oral Çelik'in ve Ağca'nın ilişkilerini şöyle bir araştırın; hepsinden "istihbarat örgütü" kokusu çıkar. (Cumhuriyet, 13 Ekim 1985, İşler Karışık...) Bir ülkede birbiri ardından cinayetler işlenir ve katiller yakalanmazsa, o zaman "devlet içinde devlet" olduğu yolundaki şüpheler su yüzüne çıkar. Demek oluyor ki, polisin de yakalayamadığı, gücünün yetmediği bazı güç dengeleri bulunmaktadır. Kimdir bunlar? (Cumhuriyet, 31 Mayıs 1976, Eşkıyanın Kökü Dışardadır...) Bu köşede, okurlarımı bıktırırcasına Ülkü Ocakları'na cinayet silahları veren jandarma yüzbaşılarını yazdım durdum, kimse kulak asmadı. Bu silahların kayıt sayılarını bile verdim, hiçbir asker ve sivil yönetici bana mısın demedi. Ankara'da Devlet Mimarlık ve Mühendislik Akademisi öğrencilerinin üzerine Amerikan yapısı ve ordu malı bomba atıldığını yazdım, bu bombanın marka ve sayısını bildirdim, kimse tınmadı. Ne oluyor, ne oluyor, kim yönetiyor bu devleti?!.. (Cumhuriyet, 27 Kasım 1979, Kim Kaçırdı?..)

takeshi watanabe   27 Ocak 2008 23:14        (0 puan)  |    
rapor et



Uğur Mumcu'yu aramızdan ayrılışının 15'inci yılı... Aşağıdaki satırlar onun "Sesleniş" adlı yazısıdır... Karanlık cinayetin gerçek failleri bugüne dek ortaya çıkarılmadı... Ancak yukardaki satırlara bakınca cinayeti işleyen ve soruşturmayı tıkayanların bir "koalisyon" oluşturduğunu düşünebilirsiniz... Koalisyon ortakları onun soylu mücadelesinden rahatsız olanlardır...

"Dağ gibi kara yağız birer delikanlıydık. Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi. Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık. Vurulduk ey halkım, unutma bizi...

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik diplomalarımızı, mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş Savaşı'nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha da dik tutabilmekti bütün çabamız. Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak istemediler. Vurulduk ey halkım, unutma bizi... Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi..."

Donnie   26 Ocak 2008 14:03        (0 puan)  |    
rapor et



oğlu Özgür Mumcu'nun "BABAM İÇİN" şiiri

"O öldü... onlar öldü.
Bileylendi yürekler.
Saçım uzadı.
Altıncı hissim oldu yağmur.
Uzakta yangınlarda
Külü savruldu çığlıkların
Gündüz koptu dalından
Tutsak, ham bir yaşam oturdu boğazıma
Saçım uzadı.
Tüm göçmenlerin yakasına hüzün iliştirildi.
O öldü, onlar öldü.
Büyüdü kalabalıklar.
Büyüdü sesler.
Korteje katıldı.
Sokaktan gözü yaşlı kediler."

*uyuma türk genci! geçmişini ve önündekileri iyi tanı. aslında faili belli olan uğur mumcu'ların, abdi ipekçi'lerin, doğan öz'lerin aydınlığında yürü ve karanlığa gömmeye çalışanların önünde dur daima!

beneek   26 Ocak 2008 13:41        (0 puan)  |    
rapor et



YURTSEVER,DEVRİMCİ,YİĞİT GAZETECİ UĞUR MUMCU'YU UNUTMADIK.......

Grandelakes   25 Ocak 2008 15:01        (1 puan)  |    
rapor et



bu ülkede ''Uğur Mumcu'' diye bi ADAM da vardı...

drexler   25 Ocak 2008 14:58        (1 puan)  |    
rapor et



çakal sürüleri umutlarımıza tetik çekerken bile UĞUR MUMCU'yu ve yoldaşlarını unutmadık.. !!

khess   25 Ocak 2008 14:08        (1 puan)  |    
rapor et



uğur mumcuyu sevmeyen her kürt alttaki kuyruklu kuş gibi bölücüdür ve onu sevmeme nedeni de yaptığı hayvanlığı yüzüne vurmasıdır

muratttas   25 Ocak 2008 12:34        (1 puan)  |    
rapor et



mesela dinkin öldürülmesinden sonra aleyhine yapılan miting ve benzerleri bazı lümpen arkdaslarımızın poopüler entelektüel durumlarından kaynaklandı,hani 10 sehit vermiştik cumhuriyet mitingleri cıktı tikky,rapcı,rockcı birden vatansever kesildiya,ulusal solcusuda koministide,bilmneyide her solcu birden dinkci oldu,hepimiz ermeniyizi,19 ocakta ne olmuştuyu bilmemneyi kapan kostu dinke,ki bazıları hic tanımadan,hic bilmeden,şimdi cumhuriyet mitingindeki o tiplerle bu sözde solcuların ne farkı kaldı? hrant dinkin gecen sene agos gazetesindeki 13 subattaki yazısını kim kac kişi okudu,tabikki asla bir gazeteci yazdıklarıyla ölüm veya benzeri cezasıyla yargılanamaz,ama dink sütten cıkmış akkasık değildi bunu da hatırlatmak isterim,ben milliyetci vs değilim sonuna kadar anarşistim (bknz:ütopya) lakin tezimin aksini savunan 13 -14 subat 2007 agos gazetesine baksın.şimdi mevzu o değil binlerce kendini entelektüel aydın sanan kişi kurum vs hrant dink icin seferber olurken aynı ilgi bugun türkiyenin gelmiş gecmiş en büyük gazeteci/aydınlarından biri olan rahmetli sayın uğur mumcuya gösterilmedi,yani ben şişlideydim bugun,ne yazık ki 19 ocak kalbalığını ve coşkusal yasını göremedim,solcu gecinen arkdaslara yazık diyorum,klavye parmaklamakla,zor
edit:bu yazının daha bi negatif sekilde revize edilmişi cumhuriyet gazetesine gönderilmiştir.

PeR   24 Ocak 2008 22:29        (1 puan)  |    
rapor et



bir konu hakkında fikir sahibi olmadan önce,o konu hakkında bilgi sahibi olunması gerektiğini söleyen,bugün türkiyenin 4 bir yanında anılan,türk tarihindeki gelmiş gecmiş en büyük aydın/arastırmacı/gazeteci,korkusuz kalemdi,hala onu/onları(cetin emec,musa anter vs)öldürenlerin arkasında kimlerin oldğunun bulunamaması bu ülkenin bu tıoplumun cok büyük bi ayıbıdır,utanc verici yüz kızartıcıdır.uğurlar olsun..

PeR   24 Ocak 2008 22:04        (0 puan)  |    
rapor et



Kürtler sömürgeciliğe karşı bağımsızlık savaşı yapıyorlarsa ne işi var CIA ve MOSSAD"ın Kürtler arasında? Yoksa CIA ve MOSSAD, antiemperyalist savaş veriyorlar da dünya bu savaşın farkında değil mi?
Uğur Mumcu - 7 Ocak 1993 (ölümünden 17 gün önce)

mercurius   24 Ocak 2008 21:58        (3 puan)  |    
rapor et



Mumcu cinayetinin failleri yazık ki meçhul kaldı. Dönemin yöneticileri , soruşturmanın en kısa zamanda sonuçlandırılacağını ifade ederken , İçişleri Bakanı Mehmet Ağar, soruşturmanın önünde engeller olduğunu kabul ediyordu. Ağar ' ın , Mumcu ' nun eşi Güldal Mumcu ' ta baş sağlığı ziyaretine gittiğinde sarfettiği sözler oldukça düşündürücü... “Duvardan bir tuğla çekemem, yıkılır.”
Güldal Mumcu bu sözlere tepkisiz kalmıyor elbette : “Çekin, altında kalsınlar.” “Yapamam” karşılığını veren Ağar'a verilen yanıt çok çarpıcı : “O zaman siz altında kalırsınız.”

Ağar'ın sözleri devlet içinde devlet karmaşasını da gözler önüne seriyor aslında ..

Usta gazetecimiz Uğur Mumcu ' yu rahmetle ve hasretle anıyoruz..

cigdems   24 Ocak 2008 19:59        (2 puan)  |    
rapor et



bir gün beni öldürecekler, katiller katilleri arayacak.

efendisizler   24 Ocak 2008 18:40        (1 puan)  |    
rapor et



Sesleniş / Uğur Mumcu

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. Babamız,
sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.
Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken
bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı.
Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini
yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya.
Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık.
Vurulduk ey halkım, unutma bizi...
Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler
takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez.
İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren
birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik,
doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız,
arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı.
Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi
verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir
şelale gibi akardı gözbebeklerimizden. Yirmi yaşında,
yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin
acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük
yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla.
Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi,
taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven
gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar
erkekliklerinden.
Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...
Ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti.
Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin
elinde öldürüldük acınmaksızın. Gelinliklerimizin
ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş
kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı
gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu. İnsanlık
sustu.
Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi
dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla
kapattılar hücrelere. Hastaydık. Yurtdışına gitseydik
kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşımızdaki kızlarımızı
öksüz bırakmazdık. Önce, kolumuzu, omuz başından
keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak
fırlattık attık önlerine. Sonra da, otuz iki yaşında
bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.
Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...
Giresun’daki yoksul köylüler, sizin için öldük.
Ege’deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğu’daki
topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul’daki,
Ankara’daki işçiler, sizin için öldük. Adana’da,
paramparça elleriyle ak pamuk toplayan işçiler, sizin
için öldük.
Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma
bizi...
Bağımsızlık, Mustafa Kemal’den armağandı bize.
Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen
ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara.
Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli
emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek
istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın, dedik, sokak
ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.
Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım,
unutma bizi...
Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi
savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil
dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş
Savaşı’nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız
bayrağımızı daha da dik tutabilmekti bütün çabamız.
Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak
istemediler.
Vurulduk ey halkım, unutma bizi...
Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eline
değmemişti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile
almamıştık daha. Bir gece sabaha karşı, pranga
vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam
sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz
titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı
gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.
Asıldık ey halkım, unutma bizi...
Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında
vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. Ya bu
düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da
susmuşlardı bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün
bile, karşısındakilere bağırmamış insanların gözleri
önünde, öldürüldük. Hukuk adına, özgürlük adına,
demokrasi adına, Batı uygarlığı adına, bizleri, bir
şafak vakti ipe çektiler.
Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...
Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma
bizi...
Bir gün sesimiz hepinizin kulaklarında yankılanacak ey
halkım, unutma bizi.
Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep
birlikteyiz ey halkım, unutma bizi, unutma bizi,
unutma bizi...

erdemm   24 Ocak 2008 18:35        (1 puan)  |    
rapor et



çocuk aklımla, ilk annemin ağlayışlarını hatırlıyorum. haberleri izlemek hoşuma gidiyor çünkü alanya'daki güneşli havaya inat hep kar var haberlerde, tabi o zaman bilmiyorum ki, yağan karı ipuçlarını silmekle suçlayacaklarını. annem günlerce ağlıyor sanki. "zaten kaç kişiydik" diye hıçkıra hıçkıra ağlıyor. kuzenimle anlıyoruz birşeylerin ters gittiğini ama ben televizyondaki karların büyüsüne kapılmışım, sadece susmamız gerektiğinin bilincindeyiz..
antalya'ya mitinge gidiyoruz ailecek, bir kaç yakın dost daha. antalya demek, o büyük kitabevine gidip istediğimiz bir kitabı alabilmek demek, seviniyorum. miting denen şey nedir, sormuyorum. annem hep ağlıyor zaten. antalya'da gittiğimiz evin sahipleri de ağlıyor, ama en çok annem ağlıyor. üzülüyorum, ağlamasa keşke diyorum ama annem çok ağlıyor. yürüyoruz, birilerinin söylediği sözleri, annemler ve binlerce insan ardından tekrar ediyor, annem hep ağlıyor. akşama doğru, miting denen kalabalık dağılırken, babam kuzenimle benim elime birer kırmızı karanfil veriyor, gözleri kıpkırmızı. annem gibi ağlayamıyor babam içine akıtıyor gözyaşlarını. karanfil umuttur diyor, siz de benim umudumsunuz.
sonra yine uzunca bir süre, heyecanla haberleri bekliyorum, karları görmek için..
bilsem ki yağan kara atacaklar suçu, hiç öyle sevinçle izler miyim o bembeyaz örtüyü...
benim gibi değildi.senin gibi değildi.bizim gibi değildi.
"bizden birisi olsaydı, eğer, yaşıyor olurdu".

wkopuk   24 Ocak 2008 18:30        (13 puan)  |    
rapor et