sosyomat.com

umut sarıkaya hakkında

~282 ahkam var. 1 2 3 ... 15 önceki sayfa »

galiba geçen hafta danışman geçidinde ki kahveci mustafa amca'da gördüm ama bir türlü emin olamadım. değilse çok kötü çünkü adamı çok pis kestim :S

tenrengi   15 Temmuz 2008 15:48        (0 puan)  |    
rapor et



kız olsam, kütür kütür verirdim...

shutzstaffel   05 Temmuz 2008 16:30        (0 puan)  |    
rapor et



beni semih cumhuriyeti'ne bir belediye başkanı, olmadı bir muhtar olarak atamasını istediğim, çemçük ağızlı tipleri ile maziye dair ne varsa kafamıza vura vura anlatan öte detay kişilik...

BamBamTusa   05 Temmuz 2008 16:28        (0 puan)  |    
rapor et



çemçük ağızların tanrısı..tapılası insan..

ikibilinirlidenklem   04 Temmuz 2008 21:33        (1 puan)  |    
rapor et



:-m

theRaven   03 Temmuz 2008 08:38        (0 puan)  |    
rapor et



dayı mayış yattı mı mayış?

ucntkm   29 Haziran 2008 09:05        (0 puan)  |    
rapor et



89. dakikada
oyuna giren bir oyuncu gibi
koşuyorum, çırpınıyorum
gör performansımı diye,
sev beni diye...

neseli ispanak   30 Mayıs 2008 15:14        (1 puan)  |    
rapor et



"ooo barboros güzel kot !" ve "montla sıç" replikleriyle aşmış çizer

sadeceyiit   05 Mayıs 2008 11:17        (1 puan)  |    
rapor et



takvimine bakıyor,rutin olarak gülüyorum.
yumiyumlar götürsün seni demek istiyorum kendisine.
sevgimden.

333   02 Mayıs 2008 16:54        (0 puan)  |    
rapor et



''sakızım düştü''

Çok sonraları, dört yıl önce, yine böyle bi yaz, mühendisliği anlamsız bir şekilde, ortada hiçbir neden yokken bırakıp zağar gibi sokaklarda gezdiğim sıralarda aynı duyguyu hissettim.

(Umut Sarıkaya)

puttanescaa   02 Mayıs 2008 16:15        (3 puan)  |    
rapor et



dudaklarını sarkıtıp ampul yapan adamlar ayrıntısı yardı geçirdi..

golge oyunu   28 Nisan 2008 16:56        (0 puan)  |    
rapor et



bu hafta da içimizdeki saykoyu çıkardı, hepimiz e2 animasyonunun yüzüne yüzüne çarpmak ister olduk:)

anemik   25 Nisan 2008 20:42        (0 puan)  |    
rapor et



''Basarsan alırsın ''lı ''Koşu yoluma at ''lı klasik bir maçtı. Terden saçlarım birbirine yapışmış, boynumdaki kir çizgileri, güneşin altında başım zonklaya zonklaya oynuyordum. Takım olarak ise gerçekten rezil bir durumdaydık. O kadar kötü bi durumdaydık ki kalecimiz kendini bilmez bi şekilde sanki sol açık gibi topu alıp karşı takımın kalesine dogru artistik çalımlar eşliginde ilerledigi bi anda topu kartırmıştı ve onların ceza alanına doluşmuş tam kadro olarak bittigimizi resmileştiren golü izlemiştik. Karşı takımın oyuncusu bizim bomboş ceza alanımızı geçip boş kalemizin önünde topu ayağıyla sabitledi ve yere eğildi. Sonra kafası ile topu yavaşça sürdü kalemize doğru. Böyle bir gol, siz sevgili okurlarımın da bildigi gibinormal bir mahalle takımını dağıtmasına, golü yiyen takımın takımın kaptanının topu tutup havaya rastgele degaj çekip uzaylamasına sebebiyet vermesine, ardından dikilen topun sahibinin aşagıdaki bayırda topun peşinden küfür ederek koşmasına ve maçın bitmesini sağlamasına rağmen biz maçı bitirmedik. Kaleye doğru gidip ''Ver lan eldivenleri ben geçicem kaleye. Sen bas! Kıran kırana oynuycaz'' diyerek ittim denyo kalecimizi. Tecrubeli bir file bekçisi gibi direge yaslanarak taktikler veriyordum takımıma . Ama kimse beni dinlemiyordu. umursamadım bagırmaya devam ettim. Yavaş gelen bir aşırtmayı çift yumrukla bertaraf etmek isterken yanlışlıkla içeri aldım. Eski kalecimizle göz göze geldik. Çabuk hareket edip topu alıp sanki daha deminki salak ben degilmişim gibi millete ileri gitmesi için bagırarak degaj çektim ama ileri dogru gitmesi gereken top, ayagımın dışına gelerek sağ yanıma düştü. Zalim top, rakip takımın sanraforunun önce göğsünde yumuşamış sonra da ayagının içinde yerini bulmuştu. Üzerime doğru şut çekmek için geliyordu. Her şey boka sarmıştı, belli ki bir mermi kıvamında gelecekti şut. Tırstım... Top resmen tsubasanın yamuk topu gibi geliyordu üzerime zıplayarak kaçılmaya çalışırken götümün yanı ile baldırım arasına çarparak zıbarttı beni. Sanki topu tutmuş gibi oldum. Ama ceza sahamızdaki tehlike bitmemişti. Biraz zıbardıgımdan reflesksel olrak hareket ettigim için, biraz da benden başka kimse olmadıgı için topu ayagıma alarak şık hareketlerle ilerledim. Orta sahayı geçince ''Oluyo lan'' diye düşünüp iyiden iyiye gaza geldim. Diziyordum resmen lavukları. Ama birden iki kişi girince dengemi kaybettim yan taraftaki tellere tutunup çalıma öyle devam ettim. Mücadele uzayınca yere düştümyerde oturarak çalıma giriştim. Yine siz sevgili okurlarımın bildigi üzre yere oturarak yapılan mücadele , mücadelelerin en rezilidir, futbol tarihinin yüz karasıdır. Tam o sırada çocukluk arkadaşım, canyoldaşım, hemşerim, biricik dostum Namık'ı gördüm. Ben ağzım açık oturdugum yerden Namık'a bakarken top ayagımdan alındı ve yine golü yedik. Gol tanıdık, rezillik tanıdık ama Namık farklıydı. Adam çıkarıp hemen oyuna dahil olması ve takıma dahil olması ve takımıkurtarması gerekirdi normal şartlarda ama öyle yapmadı. Elleri cebinde öylece bizi büyük bi ciddiyetle izledi. Oyun en sonunda havaya dikilen degajla bitti, top bayıra gitti. Top sahibi bayıra ben Namık'ın yanına koştum. Yolunda gitmeyen bir şeyler vardı. Ne güzel kir pas içinde, itişe kakışa oynuyorduk, neydi bu temizlik, neydi bu mesafe tam anlayamamıştım. Garip bir şeyler oluyordu. Bana cebindeki kutudan bi sakız verdi. Karşılıklı konuşmadan çignedik bi müddet. ''Biz bugün köye gidiyoruz. Üç ay yokuz'' dedi. Sevgili dostlarım şimdi tam anlatabilir miyim bilmiyorum ama o gün ilk defa bişeylerin değişmesinin beni ne kadar korkuttugunu anladım. Sanki hep öyle devam edecek sanarken, insanların bir takım kararlar alması, birden ciddi bir mesafe takınması çok koydu bana. En yakın arkadaşımçok yabancı geliyordu lan! '' iyiydik lan. Nereden çıktı bu köy'' demek istedim. Sonra anne baba ve kardeşi geldi. Bavulun bir ucundan tutup bayırdan aşşagıya doğru yürüdü gitti tertemiz yeni yıkanmış Namık. Arkasından bakakaldım. Boğazıma bir şeyler düğümlendi. Ağzımdaki sakızı biraz önüme tükürüp sakıza bir şut çektim Sonra geriye doğru koşarak top sahibinin elindeki topa vurup düşürüp elime aldım, uzayladım. Top bayıra doğru gitsin istedim ama Namıkların terk edilmiş balkonuna düştü. Bayıra son bi kez baktım, arkasına bakmadan gidiyordu. S.keyim böyle hayatı dedim.

Çok sonraları, dört yıl önce, yine böyle bi yaz, mühendisligi anlamsız bir şekilde, ortada hiçbir neden yokken bırakıp zağar gibi sokaklarda gezdigim sıralarda aynı duyguyu yeniden hissettim. Kız arkadaşımla Beşiktaştaki çay bahçesinde oturuyorduk. Namık ciddiyeti vardı suratında. Ben '' Bi çay daha içer misin'' diyecekken söz girdi ve ''Ben gelecegimi düşünmek zorundayım Umut. Kusura bakma'' dedi. ''iyiydik lan'' demek istedim diyemedim. Gidişini izledim. ''Artık kaşar oldum, bi daha hissetmem'' derken bu sefer asker ocagına sigarayı bırakmaya çalıştıgım sıralarda yakaladı beni duygu.Telefondaki ses çok ciddiydi bu sefer. ''iyiydik lan''diyebildim bu sefer. Telefonu kapattım. Ağladım, çok ağladım. Ağlarken sakızım ağzımdan düştü. Ben hiç çok ciddi kararlar alamadım, karar alanlara arkadan baktım.

fuki34   23 Nisan 2008 02:54        (0 puan)  |    
rapor et



askerde montla sıçmış.bnden duymuş olmayın

bobi   17 Nisan 2008 11:59        (1 puan)  |    
rapor et



pek doğal insanlar varoşlardan gelip de kendini geliştirir,üstüne bi de tim burton filmi seyreder...hepimizin aynı olduğunu,aynı halleri yaşadığımızı(pardon elit halkımız hariç) gösterir umut sarıkaya.bunu belki de sadece o yapmaz ama bu işin ayrıntılarına kadar giren bi adamdır. he sadece varoşları da değil (olsa da pekala) çocukluğu sokakta geçmiş(daha belki bir sürü özellik de sıralanır buraya) esnaf memur işçi çocuklarının kendini görmesini sağlar.sonra bu tipler dolaşır etrafta "umut bizim kankamız olsun" diye:)

ispenciyar   04 Nisan 2008 16:37        (2 puan)  |    
rapor et



umut sarıkaya seven, zevkle okuyan, varoş kökeni olmayan, varoşluğu da ayıplamayan, artık yuh mizaha da ayrışma ayrıştırma olayıda mı katılıyor diyerek irkilen bir insan evladıyım.. Memo tembel çizeri okuyan sapıktır gibi bişiy demek oluyor bu..

golge oyunu   04 Nisan 2008 13:30        (6 puan)  |    
rapor et



umut sarıkaya esprilerinde hiç kendimi gördüğüm gülünç detay bulduğum olmadı...
sevenlerde de bir varoşluk arada kalmışlık eğilimi seziyorum böyle çocukluğunda kenar mahallede sokakta oynayan leğende yıkanıp soradan oh tim burton fln diyen insanlara hitap ediyor penguenin en sıkıcı köşesi olarak atlardım şimdi görme zahmetine de katlanmıyorum bizden bir parça fln değil yahu... varoşlardan bir parça

ilse   26 Mart 2008 09:00        (0 puan)  |    
rapor et



aynı ekip olsun yine giderim

kalemim   24 Mart 2008 16:56        (1 puan)  |    
rapor et



ünlü isviçre kültür ataşeli karikatürü için


(bu karikatür yayımlanalı iki sene olmuş, saygıda kusur etmiyoruz umarım.)

anusulasyon   16 Şubat 2008 01:08        (0 puan)  |    
rapor et



alttakini kurduğu cümleyi ekşi sözlükte görmek

captcha   16 Şubat 2008 00:59        (1 puan)  |    
rapor et