önce yaşarız unuttuklarımızı.unuttuğumuz yaşanmış bir olayı yada kafamızda yarattığımız bir hayal dünyası veya uyurken görmüş olduğumuz rüyaları gün içerisinde veya bir süre sonra yarım (yani böyle bir olayın bir kesidini) veya tamamını hatırlarız.işte bu olayı başardığımız için kendi ruhumuzu ödüllendirir gibi tarifi zor ama mutlu edici bir duygu yaşatırız kendi psikolojimize.bu yaptığımız aslında tamamen kendimizi kandırmaktan başka bir duygu değildir çünkü olayın sorunlaştığı noktaya gelmesindeki etken zaten kendimizizdir.ancak unutulan olayı hatırlarken geçen süre içerisinde çekmiş olduğumuz sıkıntı, psikolojimizin bize verdiği bir ceza olabilirmi bunun sonucunda sorunu ortadan kaldırdıktan sonra yaşadığımız o güzel hazzın da aynı şekilde psikolojimizin bizi ödüllendirmesi olabilirmi?