bir kadın geçiyor yanımdan ona bakıyorum
ve biliyorum ki varlığından
düşünce
ve kurtlar silinmiş
anlamıyor başarılı erkeklerin
ne kadar hayvan olabileceğini
bilmiyor formül tembelliğine
yakalandığını
pis bir ikindi vakti pis bir mutfakta oturmuş
onu seyrediyorum
portakal ve Cadillac'ları düşleyerek
yürüyor
beynimde bir palmiye ağacına atıyorum
kadını,
MADDEN TECAVÜZ EDİP,
MANEN TÜKÜRÜYORUM GÖZÜNE
GERÇEĞİN KÜÇÜK BİR ÇOCUĞUN
UMUMİ BİR HELAYA YAZDIĞI BİRKAÇ SÖZCÜKTEN
BAŞKA BİRŞEY OLMADIĞINI GÖRÜYORUM
bu sayısız ve şok edici
kavrayışlar
bu pislik
hayat
teni beyaz ve sarkmış
mor bir külot var
kıçında
işte bundan çıkıyor
savaşlar
büyük tablolar
intiharlar
harpler
kayabilim
ve münzeviler....
charles bukowski