toplam 2 kişi bulundu. 2 adedi gösteriliyor.
~9 ahkam var.
amac ölmek ..daha cok sevap kazanarak ölmek belki de ..ya baska bir şeyse ..binlerce aklıma nüfuz eden soru kümülesi...bizim bu dünyaya gönderilme amacımızı bilen varsa aha yeminle sölüomm alnından öpücemm ...
yaşamdaki herşey rekabettir..hatta daha cok sevap yapıp cennete gitmeye calısmak bile bi rekabettir..
"cam"dan dışarı bakıyordu. bakıyor ama görmüyor, görüyor ama bilmiyor, biliyor ama anlamıyordu. nereye kadar, neye kadar bakıyordu, bakacaktı? "o" biliyordu. nedense camın önünde saatlerini harcamıştı ve harcıyordu. bu gidişle de harcamaya devam edecekti. sonra, harcadığı zamana üzülüyordu. gördükleri aslında, gerçekten bildiği şeylerdi. "sevinç", "acı", hüzün, "kızgınlık", "gözyaşı", kibir, "bencillik", "nefret", "şevkat". ama o sanki bunları hiç bilmiyor gibiydi. hepsi farklı, hepsi garip geliyordu ona. sırf bu yüzden bilmemezlikten geliyordu. şimdiye kadar bildikleriyle yüzleşmemişti çünkü. ama hayatının derin vuruşunu aldığı o andan sonra bildiğini bilmeye başlamıştı. onun için artık yabancı, farklı ve garip hiçbir şey yoktu. etrafindakiler onun gibi olmadığı için, olamadığı için bilmemezliğe gelmek onun yapabileceği en güzel ayak uydurma, belki de en güzel kaçış yoluydu. etrafindakiler dört nala gidiyor, onu farketmiyor, anlamıyor, kabullenemiyordu. sonra birden camdan bakarken 'dank!' etti kafasına, hayatına. neden böyle yapıyordu ki? ne gerek vardı? böyle yapmakla kendinden kopmuş, kendine yabancılaşmıştı. sırf kendine de değil; etrafindakilere de. şimdiye kadar böyle olmasına rağmen yine de onlara fazla geliyordu. onu bilemiyorlardı. o ise her şeyi biliyor; ayak uydurmak ve yine belki kaçış yolu bulabilmek için bilmiyormuş gibi yapıyordu. "o" biliyordu, bilmişti, bilecekti ve bilerek de gidecekti. sonra gitti. onlar da onun hala istedikleri gibi bildiğini zannediyorlardı. onlar da gittiler; hiçbir şey bilmeden.
doğmuşuz yaşıyoruz ölesine geçiyor hayat demek doğrumu acaba?_
deil galiba......
siz ne dersinizz bu konuda?-