tecrübeyle:)
eveleyip geveler bazı kişiler de gülerek durumu geçiştirir ama gözlerinden mutlaka anlaşılır
yalan derim...
yalanırsa lan ne iğrençsin derim...
yalanmassa da yalansana lan diye diretirim...
çok kızdırırsa kafa atarım...
(tabi sonra tutarım...)
bir takım yalanlar söyleyerek..
geçin bunları, iyi bir yalancıyı asla tanıyamazsınız,
tanıyorsanız ses tonu virgüller her şekilde belli olur vicdan meselesi bunlar
inandırıcı olmak adına bol bol detaya girilir.
terler, gözlerini kaçırır en son olarak çok kendinden emindir. bunlar inanılmaz yalancı olur
Yalancının yalanını -vehametine göre- yüzüne vurmam.
Çünkü yalanı yüze vurmak da yalan söylemek kadar ayıp.
O yüzden yalanın ortaya çıkmasını ya da itiraf etmesini beklerim. Ortaya çıkana kadar da onu gerçek kabul ederim.
sorarak.
yalanıma kendim de inandığım için yakalanması imkansızdır
hissederim
En büyük belirti göz kaçırması ve seyirmesi...
müthiş dehsetli anlarım.
içime dogar, sözlerdeki mantık kaymalarından, söyleniş tarzından, vucut dilinden, dilin parça üstü bürünsel segman altı turunsal her şeyinden her bi sebebinden yalanı anlarım. peh peh peh.
ama çoğu yalanı hem yutarım hem de yuttururum. Yalan besleyici bir şeydir arkadaşlar. Bol bol yutmakta ama yutmuyor görünüp bir de orada yalan söylemekte fayda vardır.
bir arkadaşım gelir oğlum şu sana yalan söylemiş derse anca öğrenirim ben.
yalan söyleyen kişi konuyu ya uzatır ya da kesitirip atar, fazla gülümser
inandırıcı olmak için elinden geleni yapar, gereksiz istenmeden yeminler edebilir, bu basit bir olayı abartma da olabilir
normalde inmeyeceği detayları anlatır. bir yorum yaptığınızda ciddiyetini belli etmek için tartışmaya geçer ki o konu kapanıversin.
inanmiosan sylenilen bişeye gzlerine odaklanır yavaş yavaş glme pzisyonuna geçerm o da güler ve kendini ele verr bu tutmiosaa yalanına kendi bile innmıştır şizofrenik vaka uzak durun=))