önce zor gelir çıldırır kişilik . sonra hatırlarsın kendini üzülürsün..sonra yine istersin 'yalnızlık' bırakıp gider oda çük gibi kalırsın insanların içinde
yalnızlık çıldırışa sürükleyen bir yolculuk
Yeni tanıştık belki de
Ama kimbilir belki de hep vardın
Eşlik ediyordun sessiz ve sinsice belki de
Şimdi şimdi anlıyorum
Kurnazca ayırdın beni beki de
Liğme liğme savurdun sevdiklerimi
Belki de
Yalnızlığım
Yaşamak zorunda olduğum beaberlimsin
Yalnızlığım kanımsın canımsın
Sen benim çaresizliğimsin
Yalnızlığım
Bugünüm yarınım
Sen benim hüzünlerimsin
Yalnızlığım
Tek bilebildiğim sen benim
Vazgeçilmezimsin
Senin olmamı istedin
Ama belkide bir aşık gibi
İnatla bunca zaman kendine sakladın
Belki de bir tohum gibi serpildin
Filizlendin ben oldun belki de
Yatağımı bile paylaşabilmek için
Benimle
meşaz kaygısı gütmeyeeekk
Yalnızlık kutsaldır dedim kendimi kandırdm...
yaşamak gibi anlamlı
Su birikintilerim..
... paylaşılmaz
Benim sidikli kontesim.. (:
Pardon yalnızlıkla oldu...
yalnızlık güzeldir...
yalnızlık çok acı tam da sen ben olmuşken
Yalnız insan merdivendir
Hiçbir yere ulaşmayan
Sürülür yabancı diye
Dayandığı kapılardan
Yalnız insan deli rüzgar
Ne zevk alır ne haz verir
Dokunduğu küldür uçar
Sunduğu tozdur silinir
Yalnız insan yok ki yüzü
Yağmur çarpan bir camekan
Ve gözünden sızan yaşlar
Bir parçadır manzaradan
Yalnız insan kayıp mektup
Adresimi yanlış nedir
Sevgiler der fırlatılır
Kimbilir kim tarafından
ARAGON
Yalnızlık ne demek bilirmisin? yalnız olmak nasıl koyar insana! ben oradaydım yalnızlar şehrinde.
Yalnızlar şehrideydim bunca zaman. Vakit hep gece yarısıydı, mevsimler sadece sonbahar. Kendi yalnızlığımdı beni bu şehire sürükleyen. Herkes kendi yalnızlığında kaybolmuştu, farkında değildi kimse kimselerin. Hatıralar yağardı gökyüzünden üzerimize, ciğerlerimiz hasret dolardı. Ağlatan çiçekler açardı her tarafta. Gözyaşı sıradandı, gülmekse imkansız. Gökkuşağı simsiyahtı. Tüm şehir gibi. Gözyaşlarımdan bir akvaryum dolusu akıttım. İçinde yüzerdi en asi acılar. Ufuklar olabildiğince uzaktı, baktıkça uzayan. Gözlerimiz yorgundu, ümitlerimiz tutsak. Başucumuzda beklerdi, uykunun bekçileri kabuslar. Yataklar çividendi, yastıklar dikenden. Yorgan bile kırmızıydı, alev alev yanan ateşten. Bir kulağımız eksikti, beklerdi kapıyı, ağlayan sessizlikte. Rüzgarlar aynı şarkıyı defalarca söylerdi usanmadan adı ayrılık. Herkesin ortak bir hayali vardı, o da unutulmamak. Burada paylaştığımız tek şeydi bolca bulunan zaman. Kurtuluşa giden yol, kaderin size bir fırsat daha vermesinden geçiyordu. Ya hatırlanıp uyandırılacaktınız uyuduğunuz rüyadan, ya da yalnızlığınızda ölüp, başka bir zamanda açacaktınız gözlerinizi. Yalnızlar şehriydi burası, çaresizliğin adresiydi. Unutulanların mezarlığıydı, yalnız insanların bittiği mutsuzluk tarlaları.
Erhan Şahin
en çekilmezi kalabalık olanıdır.
Çoğullara bölünmek...
*Yalnızlık*
Çirkin emellerine alet oldum dostumun,
En şanssız adamıyım piyango bahtımın,
Şimdi kralıyım altın kaplı tahtımın,
Bir filmin içerisindeyim adı; yalnızlık.
X X X
Hayatın uzun merdivenleri basamak basamak,
Zor değilmiş yârim inan sensiz yaşamak.
Güç olsa gerek beni sevdiğinizi haykırmak,
Bir filmin içerisindeyim adı; yalnızlık.
Burak Tekin
Bir Yalnızın Ellerinden
alışamadığım düşman...
tadını çıkarmayı bilceksin gayet güsel....
bugün trende benim yüzümden bir çift birbirinden uzak koltuklara oturmak zorunda kaldı.önceleri bu durumdan hoşlandım bilirsiniz. ayrı kaldılar. çocuk garip bakışlara kaldı uzaktan bakar oldu kıza.kısa bir ayrılık olduğunu biliyorlardı hem gözleri değiyordu birbirlerine.az sonra inecekleri istasyona geldiklerinde elele indiler trenden.az önce garip bir mutluluk yaşayan ben şimdi hüzünlere demir atmıştım.yalnızlığım acı bir tokat atmıştı bana kendime gelmiştim tam yalnızlığımın yanında oturuyordum herhangi biri onun yanında oolmasını yanıma oturmasını engeleyemezdi içime sinmişti bir kere ben nereye gitsem yanımda taşıyordum ya onu .
trenden indim yitik bir istasyonda .benden başka inen yoktu bu istasyonda bankların hepsi boş duvarlar yıllar öncesinden yazılmış yazılarla dolu.
sonbahar rüzgarı bir bana çarpıyor yalnızlığımı bir ağaçların yapraklarında geziniyor hüzünlü bir şiir okuyarak.karışıyorum benim gibilerin arsına kimseye yalnızlığımı farkettirmeden.
not: sevgili sosomat kızları kiralık bir katil arıyorum sizin aranızdan size vereceğim sevgi karşılığında yalnızlığımı öldürebilme cesaretine sahip.hatta ben ahin bir plan bile yaptım arkasından vurucaz yalnızlığıma ilk darbeyi.yalnız cinayeti işeyeceğimiz silah hangisi olacağına karar veremedim.bıçak olsun derim ben çünkü yıllarca o benim kalbime sokup sokup çıkardı bıçağını şimdi tek bir darbede ölmesini istiyorum:)))