elimizden kayan,geriye çeviremediğimiz zamanlarda yitip giden, yaşamın içinde soluksuz,çıplak,üşür halde bulduğumuzda kendimizi ve yıllar önce çocuk gözlerimizin düşlediği bu değildi diye düşündüğümüzde dile gelir bu serzeniş her ne ise'ye!!
ayrılıktan olsa gerek geçikiyor sabahlar...
yeniden yazılmak..
fatih üreği kurtlar vadisinde oynatmalılar yanlış öyküde adam
düş sokağı sakinlerinin en güzel şarkılarında birinin sözü işte
silgi kullanmadan ama çevircen kazı yanmıcak ona göre..
Oyüzden gitmem gerek bu öyküden belki de en kısa zamanda.Nefret ettiğim kelimeleri dilimden yitirerek gitmem gerek bu öyküden.Kendi kaderimi kimsenin eline bırakmadan yeniden yazmam gerek.
dogru paragraflara ne zaman gececegim merak ediyorum
beni sezen aksu yeniden yazsın...
çizsem? öyle istiyorum
bence doğru bir öyküdeyim yalnızca bunu yanlışmış gibi göstermeye çalışanlar var .
Bu yanlış öyküdeki karakter, senin yeniden yazılmış halinse.
bu şarkı güzel hoş ama yazılmayı bekleyen gençlerin (özellikle umutsuz aşka kapılan erkeks) çoğalmasına ve daha da pasifleşip uyuz biri haline gelmelerine sebep oldu diyelim hatta şarkıyı söyleyen kişiye özenip de şizoid davranmaya çalışan bi sürü bunalımlı öğrençi...
şimdi öyle uzakki geldiğim yollar..Dss...
"nerden başlıyım "
yanlış bi öyküdeyim boş bi sokak ne gelen var ne geçen
gitmem gerek bu şehirden
bir rüya oldun sevdamın gergefinde
neden çocuklar beni gösteriyor
yağmur yağsa güneşin yerine
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
sensizlikten olsa gerek
çekilmez oldu buralar
hep benle beraber bulamadıklarım
bak cesaretim yok artık
geç oldu yorgunum
yine deli oldum sayende
saçında rüzgar
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
ayrılıktan olsa gerek
gecikiyor sabahlar
hep benle beraber unuttuklarım
dönmüyor epeydir başım
denizler yalan
sevmek ateş olurmuş derler
yanmak yalan
şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar
yanlış bir öyküdeyim beni yeniden yaz
bir çoçuktum sevmiştim
avuçlarımda aynalar
gayret et güzelim elini uzat
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
yakup'un, su içmek için durduğu gece gökyüzüne bakıp adını duymak umuduyla fısıldadığı cümle...imiş.