Umberto Eco,"Anlatı Ormanında Altı Gezinti"isimli kitabında yer yer yavaşlıktan söz eder.Peki nedir yavaşlık? Hemen açıklayayım.
Söz gelimi "Madam Bovary şömineye yaklaştı"cümlesi hızlı anlatımdır.Yalnızca şömineye yaklaştığını söylemiş olmakla kalmayıp kişinin üşüdüğünü de anlatmış oluyor.Oysa burada kişinin üşüdüğü sözcüklerle ifade edilmemiş.İşte bu hızlı anlatımdır. Bunun tam tersi de yapılabilir,okuyucuyu aptal yerine koymadan,durum üzerinde varılmak istenen yere okurun ilgisini arttırarak,heyecanının diriliğinden bir şey kaybettirmeden ulaşmak mümkündür.
Söz gelimi, " Parmak uçlarını hohlayarak odanın içindeki antika eşyalara bakıyordu,adımlarının istemsizce ağırlaştığını hissettiğinde ateşin kızıl alevinin solgun yüzünde yarattığı canlılığa doğru son bir gayret gösterdi ve şömineye yaklaştı."
Yavaşlık ve hızlılık,yer yer övülen iki anlatım sanatıdır.
Eco'nun verdiği ilk örneği hatırlıyordum ikincisini kendim uydurdum.Kitabı okuyan arkadaşlar varsa eğer,(ki kesinlikle vardır)şaşırmasınlar diye belirtmekte yarar görüyorum.