ona sahibim anlamına geldiğini düşünmekteyim ama ispanyolcam pek matah da değil (:
yo la tengo tambien
genius + love = yo la tengo
halbuki ispanyolcayla ilgili ahkam kescektim ben.
biri bana şarkılarını yollasın, merak ettim.
-evet bişi yükleyemiyorum, alla alla-
Son albümleri I Am Not Afraid of You and I Will Beat Your Ass i yayınladılar. Diskografilerindeki kanımca en başarılı albüm ""And Then Nothing Turned Itself Inside-Out" dur. 2002 ve 2003 albümlerinde pek kesmemişlerdi. Eleştirmenler bu grubu çok tutar, sever. Bunun nedeni müziği çok iyi bilmeleri ve ustalıkla kullanmaları. Son albüme gelirsek ilk dinleyişte yine kalite hemen kendini belli ediyor. "Pass the Hatchet" ile cok uzun ve enstrümental bir girişgah yaptıktan sonra, asıl olayımıza giriyoruz. "Beanbag Chair" ve "I Feel Like Home" eski bildiğimiz yo la tengo yu bizlere sunmaya başlıyo. "Mr.Though" da biraz soul a uzanıyoruz. Albümün 5. parçası "Black Flowers" da biraz duruyoruz. Çünkü çok naif ve içe dokunan bir parça. Vokal ve piyano uyumu inanılmaz iyi. Yo La Tengo bir klasik daha yapmış.Bravo! Şöyle bir silkinip "The Race is on Again" e geçiyoruz. Bu şarkıda da kaldığımız yerde kalıyoruz. Mükemmel bir düet, çok tatlı bir parça. Güzel bir melodi bulmuşlar. "Sometimes I Dont Get You" albümün ortalarında ışıldıyor. Mükemmel vokal kaydı. Sarsıcı. "I Should've Known Better" ve "Ronnie" ile garaj rock yetmelerine şöyle bir selam çakmışlar. "Tonight" ise bir caz şarkısı edasıyla başlıyor ve sizi kocaman düşlere götürüyor. Evet sarsmıyor fazla huzur veriyor, sevme isteği veriyor. Albümün bu aşamasına kadar The Velvet Underground naifliğini yoğun bir şekilde hissetmiştik. Son iki parçada Sonic Youth devreye giriyor..Herşey her şey çok güzel bu albümde. Bu sene dinlediğim en kaliteli çalışmalardan biri. Ama çok iyi bir indie müzik kulağı gerektirdiğine şüphe yok.
2006'da çıkan albümler arasından yılın melodik/melankolik parçaları diye bir playlist oluştursak 2006 model YLT albümü Im Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass'den The Race Is On Again adlı şarkı bu listeye kesin girmelidir.Zaten 20 yılı aşkın bir zamandır İndie Rock aleminde bulunan ve punk rock(garage punk),folk,indie pop,caz,electroniği progresiv bir bütünlük halinde bizlere sunan bir gruptan kötü bir iş çıkarması beklenemez.Hatta hem albümde hemde bu şarkıda Sonic Youth'un ve Velvet Underground etkileri var.James McNew(bas) zaten The Velvet Underground ile büyümüş ve onunla beslenmiş biri.Kısaca özetlemek gerekirse YLT her an sizi kucaklayan bir müzik yapmasada her albüm bizi daha çok kucaklayacağa benziyor.
everyone is here, but you're nowhere near.
ben bu grubu nasıl şu an farkedio olabilirim lan.
beanbag chair ı dinlemekteim şu an..;)
sonic youth un epey etkisinde kalmış,eğlendirirken bi o kadar da depresyona sokturan şarkılar yapmış,iki erkek bi bayan üyeden oluşup,solisti ile bateristi evli olan,amerikan indie rock grubu.ayrıca grup adının ispanyolca olmasından dolayı dinleyenler ve dinlenmeyenler tarafından sürekli latin grubu sanılan bu yüzden 'we are an american band'adlı parça yapmışlardır.(bu benim tezim)bir albümdeki şarkılar bu kadar mı melankolik olur.depresyondan çıkmayanlara ilaç olarak tavsiyem:bu albümü edinin= I Can Hear The Heart Beating As One
summer sun gibi bir felaketten sonra `I Am Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass` ile beni mutlu ettiler.
yo tambien.
damar şarkıların grubu. ismini merak edip plaklarını aldığım grup.