yapı kredi artık bedavaya seyahat ettiriyormuş....
Adios isimli kartta, diğer mil kartı, uçuş kartı vs den farklı olarak, kazanılan puanlar, kara hava deniz ulaşımı, araba kiralama, otel konaklaması, tur paketlerı satın alınması falan filan gibi harcamalrda kullanılabılıyormus.
bi de oyunu var.. isim şehir gibi bişey.. ilk 3 e seyahat ödülleri var.. 5000 TL 3000 TL ve 1500 TL ödüller.. deneyin derim.. baya guzel..
www.kiminlenereyegidiyos.com
olmaya çıkılan bir yolculukta,
ömrün vefa etmezse yolun sonunu görmeye.
yolculuk olmuş olursun.
yolculuk,ömür boyu
YOLCULUK
Gecenin şoförlük yaptığı otobüsün yolcusuyum
geride bıraktığımız elektrik direkleri gibi
ellerimden kayıyor zamanın veda sözleri.
İlk olmadığını haykırıyorum bu nedensiz yolculuğun
rüzgara özenmesinin ilk olmadığı gibi
gözleri yaşlı yaramaz albatrosun.
Karşımdaki bozkıra bırakıyorum en bulutlu düşlerimi
çünkü korkuluğum,
kollarım iki yana açık olsa da hayat tarlasında,
suçum şapka çıkartmamak toprağın sahibi insanoğluna.
Gözlerimin önüne masal dünyalarından bir sis çökünce
sayfanın ucunu kıvırarak kapatıyorum yüreğimdeki kitabı,
kimsesiz karanfilin kollarına bıraktığım gibi sevdiğim insanı.
Bir bardak çay oluyorum hayatın boğazından süzülen.
Yan tarafımda kaşığım,
ters olarak kapanmaya hazır bardağın üstüne.
Kendimi arıyorum 'belki'de
erken gelmiş olmayacağım yolculuğun sonunda
kalkıp bakmak için başucumdaki mermer taşa.
Yaşayacak düş kalmayınca,
otobüsle yarışan kuş kanatlarında
saate takılıyor çaresiz gözlerim
kalan zamanı hesaplıyorum... ister istemez.
'terk etmek' değil diyorum sevdiğim
ya da varmak yeni bir durağa
sadece gitmenin aşığıyım.
Kolay olmuyor anlatmak düşlerine sahip çıkması gerektiğini
okyanusa açıldığı yerde derenin.
Spotlar yanıyor aniden beynimin dört yanında
gizlemeye çalışır misali tüm gölgeleri.
Ayın kendini göstermesi gibidir gecede
siyahın beyaz üstündeki egemenliği.
On beş dakika mola veriyor kaptan
balıklar çekiliyor bir bir,
uyku nehrine bırakılan oltalardan.
Gün ortasında bıraktığım
'aradığınız kişiye ulaşılamıyor' mesajlarına son verip
bitiriyorum... biri sen diğeri sensizlik olan
iki gerçek arasında yaşadığım hayali.
Bir özgürlük şiirine adar gibi
doğanın tüm kelimelerini
__*/DeLi KaRgA\*__
tek kişilik
Yolculuk bir öğrenme yöntemidir, bilmemiz gerekenleri o bize öğretir. Güzel bişi yolculuk yapmak severim keşke hep yapsam yurt içi yurt dışı süper olurdu ...
Uzun yolcukları oldum olası çok sevmişimdir, eğer seçme hakkım varsa ve zamanım yeterli ise genelde Trenle seyahat etmeyi çok severim, uzun zamandır binmiyorum. İndikten sonra demir ve is karışık tuhaf bir koku siner üzerine; ilk başlarda rahatsız eden bir gürültü vardır, korkunç dersin içinden, belki konuştuğunu bile zor duyarsın ama gecen zaman içerisinde o gürültüyü tamamen duymazdan gelirsin. Gara ayak bastığında ise hafif bir sersemliğin yanında, kulağında melodileşen o anlamsız tını bir süre peşini bırakmaz. çuf çuf çuf sesleri kulağında….
Ne anlatacaktım; trenle uzun bir yolculuğa çıkmak istiyorum. İstikamet belli olmasa da sorun değil, Yeter ki uzaklaşayım buralardan. Yabancı filmlerdeki konforlu trenlerden birine binmek gibi değil benim istediğim. Haydarpaşa’dan eski kırık dökük hurda sayılabilecek bir trene binmek istiyorum. Uzun bir koridoru olsun, geçtiğim yerlerde küçük küçük kompartımanlar ve bu kompartımanların içinde tanıdığım, sende dahil olmak üzere bu zamana kadar hayatıma bir şekilde dahil olmuş bütün insanlar olsun. Sırayla kapılarını çalayım, kapılar ardına kadar açılsın ve beni görenler ayağa kalksın, herhangi bir konuşmaya gerek yok, sadece başımızı öne eğmek suretiyle, tek tek gözlerimizin içine bakarak tebessümle selamlaşalım, bana bir şeyler anlatmaya çalışsınlar, telaşlı ve heyecanlı olsunlar. Sonra kendi odamda tek başıma oturup, sigaramdan derin bir nefes aldıktan sonra pencereye kafamı dayayıp geçen manzarayı izliyim. Bu izlediğim benim hayatım olsun, herkesi teker teker istasyonlarında indireyim. Kimileri daha ilk durakta insin, kimileri de sondan bir önceki istasyona kadar benimle gelsin ama benim geri dönüşüm olmasın, izleyeyim sadece, benimle ilgili değilmiş gibi, kopuk bir manzaranın hiç bütününe ulaşamayacağımı biliyormuşum gibi, sadece gördüğüm kadarıyla yetinmek gibi, anlatabiliyor muyum ne dersin okuyucu?
Kısacası gitmek istiyorum. Benimle gelmek isteyenler adını yazdırsın…
cam kenarı
severim
yoruldum artık
mümkünse deniz kenarına yalnız başına..
adresi en bilindik kaçış
yollar çağırıyor...
1.Bülent Ortaçgil şarkı ismi.
2.En çok sevdiğim şey.
3.Her gün bir parçamız kopar yolculuk boyunca.
4.Ülkeden ülkeye veya bir ülke içinde bir yerden bir yere gidiş veya geliş.seyahat,sefer. (tdk)
çağan ırmak'ın yazıp fikret kuşkan'ın oynadığı bir film. geçen gün televizyonda yayınlandı.
büyük aşklar yolculuklarla başlar.
British Airways ile ucmayın. tamam gittikleri noktalar cok ama frequent flyer programları sakat. THY ise fena değil ama ist- ank son ucaklar 23.45 sakat. kaçırırsan konakladıklar otel aksarayın bi karanlık köşesinde... singapore en iyisi. tuvaletlerinde kapı kadar aynaları var :) ve geniş ve yemekleri harika. tabii ki en iyi yolculuk bir sırt çantasıyla gitmektir.
olympos,uykusuzluk,şehirlerarası terminallerin umutsuz insan manzaraları,kahve molaları,camına mı yüreğine mi çarptığı anlaşılamayan yağmur,hayatını tepeden tırnağa süzme fırsatı,yeni kararlar alınan mümkünse pencere kenarları
(0 puan) |
