Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında;
Yekpare geniş bir anın
Parçalanmış akışında,
Bir garip rüya rengiyle
Uyuşmuş gibi her şekil,
Rüzgarda uçan tüy bile
Benim kadar hafif değil.
Başım sükûtu öğüten
Uçsuz, bucaksız değirmen;
İçim muradıma ermiş
Abasız, postsuz bir derviş;
Kökü bende bir sarmaşık
Olmuş dünya sezmekteyim,
Mavi, masmavi bir ışık
Ortasında yüzmekteyim.
Ahmet Hamdi Tanpınar (1901-1962)
geçmis
su an
ve
gelecek
ten olustugu düsünülen
ama su an denen seyın olmadıgı için sadece gecmis ve gelecek ten olusa(bile)n
üzerinde fazla düsününce kafayı yedirten
hareket sureclerını yaratan ve yasatan tanrısal enerjı
an an an
tanımıyorum seni
koşup koşup yetişemediğim, boyuna geçen, boyuna silen, yenileri getirip sonra yine kendi götüren, tutabilsem, durdurabilsem dedirten bildiğim kadarıyla tek yönlü akış.
bence bu dünyada en kibirli en küstah şeydir zaman..
mesela atıyorum; bir kedi bir köpekle bilemedin duvarla bile konuşursun dinler seni hep sen konusursun ama olsun dinler.. ama saatle konuşulmaz..çünkü durup seni dinlemez çok meşguldür eşşoğlu eşşek! tikleri taklarını kovalar acelesi vardır.. zamanın burnu büyüktür kibirlidir..
oda bırakıp gidiyor beni...
Zamana taşınman,bütün eşyalarını zamana taşıman,aldığın son kitabı okumadan 'bir zamanlar' çöplüğüne atman,izmaritlerinin kokusunu 'zaman pencereni açmak için zorlayacağını öğreneceğin bu yerde...Zarfları ve pulları,özneleri ve mısraları,yüklemi ve mührü unuttuğun bu yerde...
Küskün bir sabırın dokunduğu o derin hücrede yeni yeni örtülen duvarların içinde.Aklında ve alnında ve dudağında kanamaya hazır ilk kırmızılıkta...
varligini anlamak hayati anlamaktir...
zaman hep aynı , bir süredir.
zamanın dengesizliğinden yoruldum artık...geçmesi gerekirken durur,geçmesini istemediğimde hızlı geçer...nası bi oyun bu off:(
zaman zaman zamansızlıklar yaşadığım bir zaman..ne zamanı belli ne mekanı tren istasyonundaki camı kırık saate sormalı...yada deli cevatın çüükündeki saate..
kum saati
ona isim verilmese o da olmazdı,hiç fena da olmazdı..
ilaç hammadesi
giderek üzdün bizi zaman
sıraya dizdin bizi zaman
yaşayan bilinç gerilir ve bir yandan geleceğe atılarak,öte yandan hemen bir geçmiş oluşturup yaşadığı anı kaydederek zamanı oluşturur.
bkz:Husserl fenomenolojisi
izlenmeye değer bir kim ki duk filmi hiçkimse aynı kalmaz ama kalsa daha ii olur